Body-Mind Centering

Τι είναι η μέθοδος Body Mind Centering


Πρόκειται για μια προσέγγιση σωματικής αποκατάστασης μέσω της κίνησης και της αφής. Αναπτύχθηκε από την Bonnie Bainbridge Cohen και αποτελεί μια εμπειρική μελέτη πάνω στην ενσωμάτωση και εφαρμογή αρχών της ανατομίας, φυσιολογίας και ψυχολογίας χρησιμοποιώντας την κίνηση, την αφή, τη φωνή και το νου. Η μελέτη αυτή οδηγεί το άτομο να κατανοήσει πως ο νους εκφράζεται μέσα από το σώμα μας και αντίστοιχα το σώμα μέσα από το νου. Μέσω της δημιουργικής διαδικασίας του BMC, το άτομο έρχεται σε βαθύτερη επαφή με τον εαυτό του και αποκτά καλύτερη συναίσθηση του σώματός του.

Σαν πρακτική έχει σήμερα ευρεία εφαρμογή. Χρησιμοποιείται πολύ απο τους χορευτές και τους αθλητές, στη yoga και σε σωματικές πρακτικές στον καλλιτεχνικό χώρο. Εφαρμόζεται επίσης στην κινησιοθεραπεία, τη ψυχοθεραπεία, την ιατρική, την εργοθεραπεία, τη φυσικοθεραπεία και την παιδαγωγική. 

Bonnie Bainbridge Cohen  (1943 - )

Γεννήθηκε το 1943. Η Bonnie Bainbridge Cohen σε ηλικία 16 ετών ξεκινά να διδάσκει χορό σε παιδιά με εγκεφαλική παράλυση, στο πλαίσιο ενός εθελοντικού σχολικού προγράμματος. Την ίδια εποχή διδάσκεται ανατομία στο λύκειο. Έχει ήδη αρχίσει να ανακαλύπτει και να αναπτύσσει τη μέθοδό της.
Η Bonnie Bainbridge Cohen κατέχει ολοκληρωμένη γνώση στον τομέα της κίνησης που προέρχεται από διαφορετικά είδη χορού, σωματικών πρακτικών, τη χοροθεραπεία, τις πολεμικές τέχνες, από τη μελέτη της φωνής και την yoga. Απέκτησε το δίπλωμα της εργοθεραπείας το 1963 από το Ohio State University και έπειτα δίπλωμα θεραπείας στην Νευροεξέλιξη φοιτώντας κοντά στον Δρ. Bobath. Ολοκλήρωσε το πτυχίο στην ανάλυση της κίνησης του Laban, στο Ινστιτούτο Laban / Bartenieff of Movement Studies στην Νέα Υόρκη και εξειδικεύτηκε στην κίνηση Kestenberg κοντά στην Δρ. Judith Kestenberg. Μεταξύ των πολυάριθμων δασκάλων της θα βρούμε τους Erick Hawkins και Irmgard Bartenieff στο χορό, Marion Chace στη χοροθεραπεία, André Bernard και Barbara Clark στη νευρομυική αποκατάσταση, Haruchika Noguchi δημιουργό της τεχνικής Katsugen Undo που διερευνά την αυτόματη κίνηση, Yogi Ramira στην yoga, John Upleder και Richard McDonald Frintz στην οστεοθεραπεία, Smith Sylus Engum και Herbert Boussant στη φωνή και Eido Roshi στην πρακτική zen.   
Η Bonnie Bainbridge Cohen δίδαξε χορό σε πανεπιστήμια και σχολές χορού στις ΗΠΑ, μεταξύ των οποίων το Hunter College, Erick Hawkins School of Dance στην Νέα Υόρκη και Napora Institute στο Κολοράντο. Δούλεψε πάνω στην κίνηση και στις σωματικές πρακτικές στην Ερευνητική Ψυχιατρική Κλινική του Πανεπιστημίου του Άμστερνταμ και συμμετείχε ενεργά στην ίδρυση μιας σχολής κινησιοθεραπείας στο Τόκυο.
Το 1973 ίδρυσε στην Νέα Υόρκη την σχολή του Body Mind Centering. Το 1977 εγκαταστάθηκε με την οικογένειά της στο Άμερστ της Μασσαχουσέτης απ’ όπου και παρακολουθεί  το έργο της Σχολής. Η Σχολή του Body Mind Centering προτείνει αρκετά εκπαιδευτικά προγράμματα σπουδών για πρακτικούς και καθηγητές απ’ όλο τον κόσμο, τη Βόρεια και Νότια Αμερική, την Ευρώπη, την Αυστραλία, την Νέα Ζηλανδία και την Ασία.
Η Bonnie Bainbridge Cohen έχει ταξιδέψει πολύ και διδάσκει στις Η.Π.Α, τον Καναδά και την Ευρώπη. Σήμερα συνεχίζει να ζει στο Άμρεστ με τον σύζυγό της όπου διδάσκει, γράφει, ενώ διατηρεί ένα ιδιωτικό γραφείο στο οποίο δουλεύει κυρίως με μωρά και με μικρά παιδιά που έχουν προβλήματα και διαταραχές ανάπτυξης.
Το  βιβλίο της « Sensing, feeling and action-The experiential anatomy of body-mind centering : the collected articles from Contact Quarterly dance journal 1980-1992 » αποτελεί ένα σύνολο συνεντεύξεων, αναλύσεων και παραδειγματικών ασκήσεων που αποδίδουν σε βάθος τη θεωρητική και πρακτική διάσταση του Body Mind Centering.   

Βασικές Εφαρμογές

Η μέθοδος Body Mind Centering απευθύνεται σε άτομα κάθε ηλικίας και εφαρμόζεται σε ατομικές συνεδρίες, ή σε ομαδικά μαθήματα. Εστιάζει την προσοχή των ατόμων στην ανακάλυψη μιας εσωτερικής ισορροπίας ανάμεσα στο μυαλό και στο σώμα. Αυτό που διαφοροποιεί τις δύο εφαρμογές, είναι η προσέγγιση του πρακτικού σε κάθε περίπτωση, μια διαφορετική δηλαδή διαδικασία αυτοπαρατήρησης και σωματικής αυτογνωσίας.

Α : Η ατομική συνεδρία οργανώνεται από τον πρακτικό με τέτοιο τρόπο, ώστε να προσαρμόζεται στις ανάγκες του κάθε ατόμου. Από πριν έχει συνήθως συλλέξει τις απαιτούμενες εξατομικευμένες  πληροφορίες που θα εξασφαλίσουν μια ασφαλή και γόνιμη συνεδρία. Συνήθως επιλέγεται ένας συνδυασμός ασκήσεων με τα χέρια, κίνησης (πολλές φορές παθητικής, ή υποβοηθούμενης) και καθοδηγούμενης φαντασίας μέσω του λόγου, που ανταποκρίνεται στο σώμα και στις προτιμήσεις του ατόμου. Η συνεδρία μπορεί να πάρει διάφορες μορφές, ή κατευθύνσεις και να βασιστεί σ’ έναν « κινητήριο αισθητηριακό διάλογο » μεταξύ πρακτικού και ασκούμενου, που είτε καθοδηγεί το σώμα, είτε καθοδηγείται απ’ αυτό. Οι ασκήσεις και οι τεχνικές που μαθαίνει κανείς, μπορεί να τις χρησιμοποιήσει και στη ζωή του σε καθημερινή βάση.

Β: Το ομαδικά μαθήματα αξιοποιούν την ομαδική εμπειρία μέσω της διαδικασίας ανταλλαγής. Οι συμμετέχοντες δουλεύουν τόσο ανεξάρτητα υπό την καθοδήγηση του πρακτικού, όσο και μαζί, κυρίως σε ζευγάρια. Συχνά σε πρώτη φάση ο πρακτικός καθοδηγεί μια διαδικασία «ενσωμάτωσης» κατά την οποία η ομάδα καλείται να δημιουργήσει μια σωστή εικόνα της ανατομίας του σώματος μέσω εικόνων  και κειμένων. Σε δεύτερη φάση ο εμψυχωτής οδηγεί την ομάδα σ’ ένα εσωτερικό ταξίδι «σωματοποίησης» όπου καθένας παρατηρεί τις αισθήσεις, τα συναισθήματα και τις εικόνες που εκρέουν μέσα από την κίνηση στο σώμα του. Αυτό συνήθως επιτυγχάνεται μέσω της καθοδήγησης της προσοχής του ατόμου σε συγκεκριμένα σημεία του σώματος και της αναζήτησης των σκέψεων που δημιουργούνται κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας.     

Αποτελέσματα και οφέλη

  • Γνωρίζουμε και μαθαίνουμε το σώμα μας, τα διάφορα συστήματά του, τις ξεχωριστές λειτουργίες τους και τους συνδυασμούς τους. Έτσι, ενεργοποιείται όποιο απ’ αυτά είναι λιγότερο δραστήριο, ώστε όταν χρειαστεί να μπορέσει να βοηθήσει το σώμα να ξεκουραστεί και να επανέλθει.
  • Αναγνωρίζουμε και αντιλαμβανόμαστε τα σημεία και τα σημάδια σωματικής έντασης που μπορεί να υποδεικνύουν έναν τραυματισμό, μια ασθένεια, ή μια συναισθηματική, ή ψυχολογική αδυναμία.
  • Βοηθάει στην αντιμετώπιση χρόνιων σωματικών πόνων, πονοκεφάλων, τραυματισμών και υπέρτασης.
  • Βελτιώνει προβλήματα που σχετίζονται με το ψυχολογικό παράγοντα, όπως : μαθησιακές και αντιληπτικές δυσκολίες, ανωμαλίες της όρεξης, συναισθηματικές αδυναμίες, άγχη και προβλήματα ύπνου.
  • Αποκτούμε σωστή σωματική στάση, ισορροπία, ευλυγισία και αρμονικό συντονισμό κινήσεων.
  • Μαθαίνουμε να εκτιμούμε και να αξιοποιούμε την κατάσταση χαλάρωσης, ώστε να αυξάνουμε τη δημιουργικότητά μας και την ποιότητα της ζωής μας.

 

Ηλιάνα ΦΥΛΛΑ

 

 

 

Σχετικά links