2η Πλατφόρμα Παραστατικών Τεχνών Mēta

meta3---dancepressgr

14-16 & 21-23 Οκτωβρίου 2016


Η Mēta αποτελεί μια πλατφόρμα καλλιτεχνών από διαφορετικά πεδία που καλούνται να συμπράξουν, με απώτερο σκοπό τη δημιουργία μιας σειράς παραστατικών έργων. Η Mēta παρουσιάζει το έργο της στο κοινό δύο φορές μέσα στην περίοδο ενός έτους, δίνοντας την ευκαιρία στους συμμετέχοντες να αναπτύσσουν τις συνθέσεις τους εντός αυτού του χρονικού πλαισίου και στους θεατές να παρακολουθούν τις συνθέσεις στην εξέλιξή τους. Δεν έχει κερδοσκοπικό χαρακτήρα και λειτουργεί υπό τη νομική υπόσταση της Tripodium AMKE.

Η 2η Πλατφόρμα Παραστατικών Τεχνών περιλαμβάνει χορογραφίες από την πρώτη Πλατφόρμα (Απρίλιος 2016), καθώς και νέες περφόρμανς σε μορφή work in progress που συστήνονται στο κοινό ως έργα με κοινό παρονομαστή την καλλιτεχνική σύμπραξη. Οι θεατές θα απολαύσουν την ολοκληρωμένη μορφή τριών χορογραφιών της προηγούμενης πλατφόρμας και θα δουν πρώτοι την αφετηρία τριών νέων έργων μικρής διάρκειας.

Πρόκειται συνολικά για 6 έργα από τους Στάθη Δογάνη, Δημήτρη Κουτσούμπα, Μυρτώ Δελημιχάλη, Αnouk Arra, Κωνσταντίνο Καρβουνιάρη και Βάσια Ζορμπαλή που επιλέχθηκαν από την ομάδα συντονισμού της πλατφόρμας.

Όπως αναφέρει ο Γιώργος Σιώρας Δεληγιάννης, αρχικός εμπνευστής της Mēta.. «βασικός σκοπός μας είναι να ενισχυθεί ένας ζωντανός πυρήνας σύμπραξης καλλιτεχνών από διαφορετικά πεδία (μουσική, θέατρο, χορός, εικαστικά, κ.α.) οι οποίοι και συνδιαλέγονται με το κοινό κατά την εξέλιξη και ολοκλήρωσή πρότυπων και πρωτότυπων έργων».

Την Παρασκευή 14 Οκτωβρίου θα πραγματοποιηθεί σύντομη παρουσίαση της δράσης και του έργου της Mēta, από τους ανθρώπους που στηρίζουν και υλοποιούν το εγχείρημα. Στο διάστημα των παραστάσεων θα υπάρχει ειδικά διαμορφωμένος εκθεσιακός χώρος στο φουαγιέ του θεάτρου, με οπτικοακουστικό υλικό από την προετοιμασία και εξέλιξη των 6 έργων.
 

  • Κωνσταντίνος Καρβουνιάρης - Βάλε αλεύρι κάμε πίτα l  Διάρκεια: 13΄ | Σύλληψη - Ερμηνεία: Κωνσταντίνος Καρβουνιάρης

Με υλικό το αλεύρι, με εργαλείο τον πλάστη, παρέα με το ρήμα «φαντάζομαι», τα χέρια πλάθουν τόπους και τοπία, που γεννιούνται και πεθαίνουν μ’ ένα φύσημα. Άραγε αυτό που θα μείνει στο τέλος... τρώγεται;

Ο Κωνσταντίνος Καρβουνιάρης είναι απόφοιτος της Ανώτερης Σχολής Δραματικής Τέχνης του Ωδείου Αθηνών. Έχει συνεργαστεί στο θέατρο και στον κινηματογράφο με σκηνοθέτες και στο χορό με χορογράφους όπως οι: Ζ. Νικολούδη, Δ. Παπαϊωάννου, Α. Ιγνατίου, κ.ά. Έχει επιμεληθεί την κίνηση σε θεατρικές παραστάσεις και ταινίες μικρού μήκους και έχει συνδημιουργήσει την παράσταση Η εμπειρία της παράστασης Κήπος Στάχτες, για το Φεστιβάλ Αθηνών. Υπήρξε μέλος της χορογραφικής ομάδας για την τελετή λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων - Αθήνα 2004 και είναι μέλος του διδακτικού προσωπικού της Ανώτερης Δραματικής Σχολής Δήλος - Δ. Χατούπη, από το 2013.

 

  • Δημήτρης Κουτσούμπας - My sad self | Διάρκεια: 26’ | Χορογραφία: Δημήτρης Κουτσούμπας, χορεύει ο Άρης Παπαδόπουλος

Ένας άνδρας αντιμέτωπος με τις αναμνήσεις του και τον απολογισμό μιας ζωής, μέσα στο φθαρμένο κόσμο που ζει. Μέσα από συνθήματα του Μάη του ’68 και κείμενα, όπως το ποίημα Ο θλιμμένος μου εαυτός του Άλεν Γλίνσμπεργκ, επιδιώκεται ο συνδυασμός διαφορετικών προσεγγίσεων, τόσο δημιουργικών, όσο και σύνθεσης.



Ο Δημήτρης Κουτσούμπας είναι απόφοιτος της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης, του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και του Θεατρικού Εργαστηρίου Πετρούπολης. Έχει συμμετάσχει στα open studio της Κ.Σ.Ο.Τ., τόσο ως χορογράφος όσο και ως χορευτής. Ξεχωρίζουν οι συνεργασίες του με τον Κωνσταντίνο Ρήγο στο White noise # 2, καθώς και με την Κωνσταντίνα Ευθυμιάδου. To 2014 εργάστηκε ως βοηθός χορογράφου-σκηνοθέτη στην παράσταση A quiet voice (Eρμίρα Γκόρο), στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, ενώ το ίδιο έτος ως βοηθός παραγωγής του εργαστηρίου Athens lab. Είναι συνδημιουργός της μικρού μήκους ταινίας Θα καθόμαστε απέναντι, που προβλήθηκε στο πλαίσιο του Athens Video Dance Project 2014. To 2015 παρουσίασε το έργο Waiting room στο χώρο τέχνης Βρυσάκι. Έχει επιμεληθεί την κίνηση στη θεατρική παράσταση Η χαμένη τιμή της Katharina Blum της ομάδας Ubuntu.

 

  • Στάθης Δογάνης - Under siege | Διάρκεια: 30΄ | Σύλληψη - Χορογραφία: Στάθης Δογάνης | Ερμηνεία / Συνδημιουργία: Γαβριέλα Αντωνοπούλου, Κωνσταντίνα Μπάρκουλη, Adrian Kolaritz

Το Under siege εστιάζει στη βάναυση κατάλυση των ανθρώπινων αξιών μέσω μιας απότομης αλλαγής και στην κατάλυση του βασικότερου ανθρώπινου δικαιώματος, της ελευθερίας. Όταν αυτή καταλυθεί και όταν ελαττωθούν οι πνευματικές αντιστάσεις, οδηγούμαστε στην κατάρρευση και τη διάλυση. Από εκείνη τη στιγμή και μέχρι το τέλος, ο άνθρωπος προσπαθεί να ξαναβρεί τις αξίες του μέσω του αδιάκοπου αγώνα, αλλά κυρίως μέσω της ψυχικής και πνευματικής ελευθερίας.
 


Ο Στάθης Δογάνης εργάζεται ως επιμελητής - μουσειολόγος και ασχολείται κυρίως με ψηφιακά πρότζεκτ σε μουσεία, πολιτιστικούς οργανισμούς και χώρους τέχνης. Ασχολείται ενεργά με τις ερμηνευτικές και παραστατικές τέχνες. Από το 2011 ως σήμερα έχει επιμεληθεί εκθέσεις στην Αθήνα και στο Κατάρ και έχει συνεργαστεί με διάφορους καλλιτέχνες στη δημιουργία έργων, όπως Sans Attante (2013), Breathe (2015), Αποτύπωμα (2016) και Κατάσταση πολιορκίας (Απρίλιος 2016).

 

  • Anouk Arra - Variations for blue pool | Διάρκεια: 14΄ | Ερμηνεία: Anouk Arra

«Όταν βρισκόμουν για ένα διάστημα στο Παρίσι, συνήθιζα να παίζω μπιλιάρδο. Ήταν για μένα ένα είδος γιόγκα. Χρειαζόταν συγκέντρωση, υπομονή και ψυχραιμία, πράγματα που δεν διαθέτω. Μια μέρα επιστρέφοντας με το μετρό, συνειδητοποίησα ότι το χρωματικό σύστημα που χρησιμοποιείται στο μπιλιάρδο, είναι παρόμοιο με το χρωματικό σύστημα στο μετρό του Παρισιού: 1 για το κίτρινο, 2 για το μπλε, 3 για το κόκκινο, κ.ο.κ. Ξαφνικά δύο διαφορετικά οργανωμένα συστήματα, που χρησιμοποιούν δομές και γραμμές διασύνδεσης, άρχισαν να συνταιριάζονται. Πόσο τα επίπεδα της ύπαρξής μας καθορίζονται από αυτά τα συστήματα, από το τυχαίο, από φυσικές και ψυχολογικές δομές; Πόσο το πλαίσιο του ελέγχου μέσα στον οποίο ζούμε, είναι μια ψευδαίσθηση ενάντια σε αυτό που πιστεύουμε; Αν το τραπέζι του μπιλιάρδου ήταν το κρεβάτι του κόσμου, τι θα βάζαμε πάνω του;
 


 

Η Ανούκ Αρρά είναι visual artist, συγγραφέας και μουσικός. Στη δουλειά της χρησιμοποιεί διαφορετικά μέσα έκφρασης όπως κείμενα, γλυπτά, εγκαταστάσεις, βίντεο και σχέδια, με στόχο να καταστήσει τα όρια δυσδιάκριτα, να αμφισβητήσει το πραγματικό και το φανταστικό σε μια διαρκή ισορροπία ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο. Έχει αναπτύξει ένα γραπτό έργο χρησιμοποιώντας τόσο το νόημα των λέξεων, όσο και τον ήχο και την εικόνα τους, δημιουργώντας σουρεαλιστικούς και ευαίσθητους διαλόγους. Η δουλειά της έχει αναπτυχθεί και παρουσιαστεί κατά τη διάρκεια  residencies στη Γαλλία, την Κίνα, τις ΗΠΑ και την Ελλάδα.

 

  • Βάσια Ζορμπαλή - Χάρτες | Διάρκεια: 15’ | Σύλληψη: Βάσια Ζορμπαλή. Χορογραφία: Βάσια Ζορμπαλή, σε συνεργασία με τους χορευτές. Χορεύουν: Άγγελος Αντωνάκος, Βάσια Ζορμπαλή, Περικλής Σκορδίλης, Ίρις Φουστέρη, Εύη Ψάλτου


Η ομαλή συγκατοίκηση προϋποθέτει την αναγνώριση, την αποδοχή και τον κοινό κώδικα επικοινωνίας. Για να φτάσουν σε αυτό το σημείο πέντε διαφορετικοί άνθρωποι, ακολουθούν μια πορεία διαφορετικού διαλόγου κάθε φορά. Πόσο προκατειλημμένοι είναι στην αρχή και πόσο πραγματικά ακούν ο ένας τον άλλον; Στο συγκεκριμένο 15λεπτο απόσπασμα παρακολουθούμε μία από τις διαδρομές που κάνουν στο ξεκίνημά τους...


Η Βάσια Ζορμπαλή είναι αριστούχος απόφοιτος της Επαγγελματικής Σχολής Χορού «Ραλλού Μάνου» (2014) και απόφοιτος του Βιολογικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Κρήτης (2009). Ήδη από τη φοίτησή της στη σχολή χορού παρακολουθεί σεμινάρια σύγχρονου χορού, αυτοσχεδιασμού και contact στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ανοίγοντας τις πόρτες και στον παραδοσιακό και αφρικάνικο χορό. Χορεύει από το 2008 παρουσιάζοντας και δικά της έργα. Από το 2012 ως σήμερα εμπνέεται, ερευνά και δημιουργεί μέσω του εκπαιδευτικού κινητικού προγράμματος 'Σκυτάλη'. Διδάσκοντας σύγχρονο χορό, αυτοσχεδιασμό και μπαλέτο σε σχολές χορού της Αθήνας, αλλά και στην επαρχία (Λέσβος, Άνδρος) γεμίζει βιώματα από τόπους, χρόνους και ανθρώπους για να τα μοιραστεί με τους καινούργιους. Τον Ιούλη του 2014 απέσπασε το 1o Βραβείο Καλύτερης Χορεύτριας, στο 13ο Φεστιβάλ Σωματείου Ελλήνων Χορογράφων.

 

  • Μυρτώ Δελημιχάλη - time. wasted. | Διάρκεια: 35’ | Σύλληψη - Χορογραφία: Μυρτώ Δελημιχάλη | Ερμηνεία: Γαβριέλα Αντωνοπούλου, Μυρτώ Κατσού, Νατάσα Παντερμαλή

Καθημερινά ο χρόνος μας αναλώνεται ανάμεσα σε επαναλαμβανόμενες διαδρομές, καθημερινά καλούμαστε να επαναλάβουμε συμπεριφορές και να υποκύψουμε στο ρυθμό της μητρόπολης. Επαναληπτικότητα, αναμονή, παθητικότητα και συνήθεια αποτελούν στοιχεία της καθημερινής αυτής ρουτίνας και κατά συνέπεια του προσωπικού μας χρόνου.
 


Η Μυρτώ Δελημιχάλη σπούδασε χορό στην Επαγγελματική Σχολή Χορού «Ραλλού Μάνου» και Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Από το 2010 εργάζεται επαγγελματικά στο χώρο του χορού και έχει συνεργαστεί με χορογράφους από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Έχει συμμετάσχει σε φεστιβάλ χορεύοντας και χορογραφώντας. Από το 2010 διδάσκει χορό σε ομαδικά τμήματα διάφορων ηλικιών. Από το 2015 είναι φοιτήτρια του Τμήματος Ιστορίας και Θεωρίας της Τέχνης της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών.

 


info: Θέατρο ΠΟΛΗ, Φωκαίας 4 & Αριστοτέλους 87, Πλατεία Βικτώριας (δίπλα στον ηλεκτρικό). Τηλ. 211 182 89 00 | Παραστάσεις: 14, 15 ,16 και 21, 22, 23 Οκτωβρίου 2016 | ώρα 21:00 | Τιμές εισιτηρίων: 10 €, 8€ μειωμένο (ανέργων / φοιτητικό) και 5€ για όσους έρθουν δεύτερη ημέρα με την προσκόμιση του αποκόμματος του εισιτηρίου τους.


 

dancepress.gr