Το MIR Festival 2016 είναι εδώ!

mir-festival-2016---dancepressgr

Απρόσμενο, ευρηματικό, ασυνήθιστο και με επαναστατική διάθεση, το MIRfestival 2016 προσγειώνεται για 5η φορά στην Αθήνα. Φέρνει μαζί του συναρπαστικά καλλιτεχνικά πρότζεκτ από το χώρο όπου η περιπέτεια ανάμεσα στη σκηνή, στην εικόνα, στον ήχο, στους ερμηνευτές, στους θεατές, στις ιδέες, στην πόλη και στους πολίτες ανοίγει καινούργιους ορίζοντες και γεννά το νέο στις παραστατικές τέχνες. Και ακόμη, φέρνει στο φως μυστικές δραματουργίες, κρυμμένες δυνάμεις, γοητευτικές και αόρατες ιστορίες των πολιτών της Αθήνας αλλά και του κόσμου, και αναδεικνύει την εναλλαγή φωτός και σκοταδιού στη ζωή μας, καθώς το βλέμμα των καλλιτεχνών πέφτει πάνω στην πραγματικότητα και τη μεταμορφώνει.

Το 5ο MIRfestival προσκαλεί το κοινό της Αθήνας σε ασυνήθιστους αλλά και σε ιστορικούς χώρους, να ανακαλύψει την πιο σύγχρονη πλευρά του ζωντανού θεάματος, να συναντήσει καλλιτέχνες με όραμα και με προτάσεις, να δει, να ακούσει, να σκεφτεί και κυρίως να συμμετάσχει στη γιορτή.

Τα έργα του προγράμματος, το οποίο έχει επιμεληθεί η Χριστιάνα Γαλανοπούλου, αναδεικνύουν τις πιο σύγχρονες τάσεις στις παραστατικές τέχνες, ανοίγοντας λίγο τη χαραμάδα από την οποία το MIRfestival κρυφοκοιτάζει, όπως πάντα, το μέλλον της σύγχρονης τέχνης και φέρνοντας τη σύγχρονη δημιουργία πιο κοντά στο ευρύ κοινό. Όπως και στις προηγούμενες εκδοχές του, έτσι και στη φετινή, το MIRfestival προσκαλεί Έλληνες και ξένους καλλιτέχνες με όραμα και άποψη, να δουν και να φωτίσουν τη ζωή μας με το δικό τους τρόπο, αποδεικνύοντας ότι η σύγχρονη τέχνη δεν είναι κάτι απόμακρο που δεν μας αφορά, αλλά, αντίθετα, κάτι που μας αφορά βαθιά, μια γενεσιουργός δύναμη που πρέπει να την εμπιστευτούμε.

Τα επτά καλλιτεχνικά πρότζεκτ του προγράμματος ρίχνουν το καθένα το δικό του, διαφορετικό φως στο ζήτημα της ουτοπίας, θέτοντας ερωτήματα για τη σχέση ανάμεσα στην πραγματικότητα, στην ιστορία, στην αντίληψη που έχουμε για όσα μπορούμε να διεκδικήσουμε και στην πίστη σε ένα μέλλον όπως το ονειρευόμαστε. Μπορούμε, αλήθεια, να οραματιστούμε ένα μέλλον; Μπορούμε άραγε να αντιληφθούμε τον πόλεμο και να τον διαχειριστούμε; Μπορούμε να αλλάξουμε τους κανόνες του παιχνιδιού; Μπορούμε να κάνουμε τον μικρό μας ανταρτοπόλεμο για να γεννηθεί κάτι καλύτερο; Μπορούμε, μέσα από τις δημοκρατικές διαδικασίες που έχουμε, να συλλάβουμε και να επιβάλουμε νόμους ή άρθρα του συντάγματος που να μας προστατεύουν πραγματικά; Μπορούμε να ξεπεράσουμε τη μαύρη περίοδο της ιστορίας που διανύουμε στρέφοντας το βλέμμα προς ένα μέλλον πιο φωτεινό; Μπορούμε να αφουγκραστούμε το χτύπο της καρδιάς της κοινωνίας και να τον αφήσουμε να μας οδηγήσει σε άλλους γαλαξίες; Κι αν όλα αυτά δεν είναι παρά μια ουτοπία, δεν αξίζει τον κόπο να αγωνιστούμε για να γίνει πραγματικότητα;

Μια βαθιά πίστη στον άνθρωπο αναδύεται από τα καλλιτεχνικά πρότζεκτ που παρουσιάζονται στο MIRfestival 2016. Μια πίστη που προκύπτει από την ίδια την καλλιτεχνική δημιουργία, που την έχουμε ανάγκη γιατί φέρνει στην επιφάνεια τη δύναμη του ουμανισμού, τώρα πια με την επίγνωση ότι η καταστροφή δεν είναι μια αφηρημένη απειλή, αλλά ελλοχεύει σε όσα συμβαίνουν γύρω μας, στη σκοτεινή πλευρά του ανθρώπινου γένους που λίγο θέλει να επικρατήσει – χωρίς ωστόσο να το έχει καταφέρει ακόμη.

Τα επτά καλλιτεχνικά πρότζεκτ του MIRfestival 2016 αφουγκράζονται, αναδεικνύουν, ονειρεύονται, ενεργοποιούν καλλιτεχνικά ασυνήθιστους χώρους και βάζουν τους θεατές σε τροχιά συνειδητοποίησης. Και ακόμη, βάζουν στο παιχνίδι μια σχετικά μεγάλη ομάδα Αθηναίων πολιτών κάθε ηλικίας, που συμμετέχουν με ουσιαστικό τρόπο στην κατασκευή και την παρουσίασή τους.

Δυο λόγια για το MIRfestival

Το MIRfestival είναι ένα διεθνές φεστιβάλ σύγχρονης τέχνης που εστιάζει στο σημείο συνάντησης των παραστατικών τεχνών και του οπτικοακουστικού πολιτισμού. Φιλοξενεί ευρηματικές και πρωτότυπες καλλιτεχνικές δημιουργίες στα όρια των τεχνών, εκεί όπου η σκηνή συναντά την εικόνα, εκεί όπου γεννιούνται οι νέες μορφές των παραστατικών τεχνών, και αναδεικνύει δημιουργούς με ιδιαίτερο καλλιτεχνικό όραμα, το οποίο συνδιαλέγεται με πρωτότυπο τρόπο με την καθημερινή πραγματικότητα της Αθήνας. Δανείζεται το όνομά του από τον διαστημικό σταθμό ΜΗΡ και φιλοδοξεί να είναι ένας ανοιχτός χώρος συνάντησης, ανταλλαγής και δημιουργικής σκέψης για τους καλλιτέχνες και για το κοινό, αλλά και μια πλατφόρμα ανάδειξης της σύγχρονης καλλιτεχνικής δημιουργίας. Λόγω της ταυτότητας και του περιεχομένου του, αλλά και λόγω της σχέσης του με την πόλη και την ανερχόμενη καλλιτεχνική σκηνή της, το MIRfestival είναι ένα μοναδικό φεστιβάλ στο πολιτιστικό τοπίο της Αθήνας.

Πρόγραμμα

  • El Conde de Torrefiel (ES) - GUERRILLA  |  9 & 10 Δεκεμβρίου, ώρα 21:00 | διάρεια: 80’ |  Τριανόν | Εισιτήρια: 12€ και 10€ (μειωμένο) 

Από τη Βαρκελώνη που είναι η βάση της, η ισπανική ομάδα με το περίεργο όνομα El Conde de Torrefiel περιδιαβαίνει την Ευρώπη έχοντας πει την τελευταία λέξη στη διαμόρφωση της γλώσσας του σύγχρονου θεάτρου. Το GUERRILLA είναι μια παράσταση για μια Ευρώπη που αλλάζει ερήμην μας, μια μαύρη κωμωδία για τον πόλεμο που συμβαίνει υπόγεια μέσα μας και γύρω μας ενώ όλα δείχνουν ειρηνικά. Μια παράσταση-σταθμός, αποκαλυπτική και σαρωτική. Οι άνθρωποι που βρίσκονται στη σκηνή, νέοι Ευρωπαίοι, παίρνουν μέρος σε μερικές φαινομενικά αθώες δραστηριότητες: παρακολουθούν μια διάλεξη, ένα μάθημα πολεμικής τέχνης, βγαίνουν ένα βράδυ. Και ενώ χορεύουν, περπατούν, παρακολουθούν, το κείμενο της αφήγησης που προβάλλεται πάνω από τα κεφάλια τους και μεταφέρει τις πιο απόκρυφες σκέψεις μερικών από αυτούς, τορπιλίζει την ήρεμη και σταθερή εικόνα. Ένα κείμενο που με το σκοτεινό του χιούμορ κάνει σκόνη τις κοινοτοπίες, φέρνει στην επιφάνεια την υποβόσκουσα βία, ξεγλιστρά από κάθε προκατάληψη, αποκαλύπτει την αδυναμία μας να κατανοήσουμε την ιστορική στιγμή που ζούμε και να προλάβουμε να αντιδράσουμε σε ό,τι αιωρείται δυσοίωνο... Ένα κείμενο που μας καλεί να πάρουμε θέση απέναντι στην Ιστορία...

Το κείμενο αναδιαμορφώνεται σε κάθε πόλη όπου παίζεται, ενσωματώνοντας ιστορίες των ανθρώπων της και φέρνοντας στην επιφάνεια τις υπόγειες σχέσεις των ιστορικών γεγονότων. Στην αθηναϊκή εκδοχή, θα συμμετάσχουν 80 Αθηναίοι.

Έχοντας σπουδάσει θέατρο και φιλοσοφία, η Tanya Beyeler και ο Pablo Gisbert που δημιούργησαν το πρότζεκτ El Conde de Torrefiel, επιχειρούν να κατανοήσουν τον τρόπο σύνδεσης της λογικής και του νοήματος των πραγμάτων όπως καθορίζεται από τη γλώσσα. Τα πιο πρόσφατα έργα τους επικεντρώνονται στον 21ο αιώνα και ιδιαίτερα στη σχέση μεταξύ προσωπικού και πολιτικού• πιο συγκεκριμένα, ανάμεσα στις νέες μορφές ολοκληρωτισμού και στη διανοητική αποξένωση, ανάμεσα στην έννοια της ευθύνης και στην προσωπική ελευθερία.

Τα έργα των El Conde de Torrefiel χαρακτηρίζονται από έντονο καλλιτεχνικό στίγμα, τη δική τους θεατρική γλώσσα και ευφυή κείμενα και δραματουργία. Έργα τους έχουν παρουσιαστεί τα τελευταία χρόνια σε μεγάλα ευρωπαϊκά θέατρα και σημαντικά φεστιβάλ.

Ιδέα: El Conde de Torrefiel
Σκηνοθεσία και δραματουργία: Tanya Beyeler& Pablo Gisbert
Κείμενο: Pablo Gisbertμε τη συμβολή των περφόρμερ
Μουσική: Pink Elephant on Parade, Salacot
Μετάφραση κειμένου στα ελληνικά: Χριστιάνα Γαλανοπούλου
Ερμηνεύουν: 80 Αθηναίοι
 

  • Cosmesi (IT) - PERIODONERO | 13 Δεκεμβρίου, ώρα 20:30 | διάρκεια: 45’ | Τριανόν | Εισιτήρια: 12€ και 10€ (μειωμένο)

Οι Ιταλοί Cosmesi ακροβατούν μεταξύ σκηνής και εικόνας προτείνοντας ένα έργο ανάμεσα σε σκηνική περφόρμανς, animation, θέατρο σκιών και video game. Μια λευκή οθόνη γίνεται το φόντο όπου προβάλλονται ασπρόμαυρες εικόνες σε μια αέναη μεταμόρφωση, ενώ μια περφόρμερ-σκιά μπαινοβγαίνει στον δισδιάστατο κόσμο. Πότε πίσω από την οθόνη σα μια σκιά ανάμεσα στις σκιές, πότε μπροστά από αυτήν προσπαθώντας να μεταφέρει στον τρισδιάστατο χώρο τα απομεινάρια των δισδιάστατων εικόνων στις οποίες μπαινοβγαίνει, η περφόρμερ μοιάζει με ηρωίδα κόμικς που προσπαθεί να βάλει σε τάξη τον ασπρόμαυρο κόσμο της, χωρίς όμως να το κατορθώνει. Το PERIODONERO είναι μια αλληλουχία μαύρων εικόνων σε λευκό φόντο, που με τη λογική του animation φέρνουν στην επιφάνεια το παράλογο ενός κόσμου στον οποίο ό,τι μπορεί να πάει στραβά θα πάει, μέχρι που όλα θα φαγωθούν από το σκοτάδι, για να ξαναρχίσουν από την αρχή...

Οι Cosmesi (από το Ούντινε και την Μπολόνια) είναι μια ομάδα έρευνας που ίδρυσαν το 2001 η Eva Geatti και ο Nicola Toffolini, μια περφόρμερ και ένας εικαστικός, που επιθυμούσαν να διερευνήσουν τη σκηνή ως μέσο, το θέατρο ως χώρο δυναμικής παρουσίας και το χάος ως τόπο πειραματισμών της φαντασίας. Η ομάδα εμπλουτίζεται διαρκώς με νέα μέλη, από μουσικούς μέχρι προγραμματιστές ηλεκτρονικών υπολογιστών, καθώς εργάζεται πάνω σε διαφορετικά πρότζεκτ. Έχουν παρουσιάσει επτά έργα μέχρι τώρα. Χάρη στην εξαιρετική πειραματική δουλειά τους έχουν βραβευτεί (Iceberg Prize 2005) και έχουν υποστηριχτεί με μακροχρόνια residencies από σημαντικά θέατρα και ερευνητικά ιδρύματα.

Ιδέα, δραματουργία και σχεδιασμός σκηνικού: Eva Geatti & Nicola Toffolini
Video animation: Emanuele Kabu & Olivia Toffolini
 

  • Παναγιώτα Καλλιμάνη (GR) - Παγωμένη εικόνα | 10 & 11 Δεκεμβρίου, ώρα 18:00, 18:30 & 19:00 | διάρκεια: 25’ | 14o Δημοτικό Σχολείο Αθηνών «Δημήτρης Πικιώνης» | Είσοδος ελεύθερη, με απαραίτητη την τηλεφωνική κράτηση 

Η περφόρμανς Παγωμένη εικόνα της Παναγιώτας Καλλιμάνη είναι μια αφοπλιστική χορογραφία που την ερμηνεύουν παιδιά 8-14 ετών. Η ιστορία της παράστασης και των παιδιών εκτυλίσσεται σε ένα χρόνο που αιωρείται μέσα σε ένα από τα πιο ωραία δημοτικά σχολεία της Αθήνας, σχεδιασμένο από τον εμβληματικό αρχιτέκτονα Δημήτρη Πικιώνη. Η συνήθως γεμάτη ενέργεια κίνηση των παιδιών μετατρέπεται σε έναν πολύ αργό χορό, σχεδόν σε ακινησία. Οι κινήσεις των σωμάτων μοιάζουν συμπιεσμένες, αποσυντονισμένες, αποσπασματικές, σαν «παγωμένες εικόνες» στο βίντεο. Η περφόρμανς είναι μια βουτιά στον «καρδιακό παλμό» μιας εύθραυστης κοινωνίας, που μας κάνει να αναρωτιόμαστε αν μπορούμε να τον αφουγκραστούμε και να αφήσουμε τα παιδιά να μας οδηγήσουν σε νέους γαλαξίες.

Η περφόρμανς σχεδιάστηκε ειδικά για το MIRfestival και για ένα από τα πιο ωραία δημοτικά σχολεία της Αθήνας. Πολλά από τα παιδιά που συμμετέχουν, φοιτούν στο «φυτώριο» της ΚΣΟΤ.

Η Παναγιώτα Καλλιμάνη είναι χορεύτρια και χορογράφος. Ζει τον περισσότερο χρόνο στο Παρίσι. Σπούδασε χορό στο Παρίσι, στις Κάννες και στην Ανζέ και έχει συνεργαστεί με πολλούς γνωστούς χορογράφους, όπως με τους Bouvier-Obadia, τον Josef Nadj, τον Nasser Martin-Gousset, την Carlotta Ikeda, κ.ά. Τα τελευταία χρόνια ασχολείται περισσότερο με τη χορογραφία. Έργα της έχουν παρουσιαστεί στο εξωτερικό αλλά και στην Αθήνα, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών και στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών.

Ιδέα: Παναγιώτα Καλλιμάνη
Χορογραφία: Παναγιώτα Καλλιμάνη και οι μικροί χορευτές
Ερμηνεύουν: Υακίνθη Αλεξανδρίδου-Ζηλάκου, Πέτρος Αντωνόπουλος, Μυρτώ Γιαννάκου, Αρασέλι Γκόμεζ, Ελεάννα Γρίβα, Χρυσούλα-Νεφέλη Κανάκη, Αθηνά Κατσίμπρα, Δήμητρα Κυλίτη, Μάγδα Λύτρα, Μαρία Μεσσήνη, Ευάγγελος Νίκας, Φοίβος Πoικiλίδης, Ηλέκτρα Σούλιου, Δανάη Σπαθή, Αντέλα Στεφανή Τσίτου, Ελίζα Τιμοθεάτου
 

  • Ίρις Καραγιάν (GR) - Moving parts | 11 Δεκεμβρίου, ώρα 19:30 & 21:00, 12 & 13 Δεκεμβρίου, ώρα 21:30 | διάρκεια 45’ | Studio Griffon | Εισιτήρια: 8€ και 6,5€ (μειωμένο) 

Η Ίρις Καραγιάν μάς έχει συνηθίσει τα τελευταία χρόνια σε πολυπρόσωπες χορογραφίες για μεγάλες σκηνές. Με αφορμή τη συνεργασία της με το MIR κάνει μια στροφή σε άλλους δρόμους, δοκιμάζοντας μια περφόρμανς με τα ουσιαστικά και με τα εντελώς απαραίτητα.

Το Moving parts είναι ένα κινητικό σόλο που συμβαίνει μέσα σε μια ηχητική εγκατάσταση. Τα δύο στοιχεία συντίθενται ανατροφοδοτώντας το ένα το άλλο και θέτουν ερωτήματα για τους τρόπους με τους οποίους οι θεατές ερμηνεύουν τελικά τη σύνθεσή τους. Λόγος, ήχος, ερμηνευτική παρουσία και εικόνα λειτουργούν αυτόνομα, ανεξάρτητα, συμπληρωματικά και αντιστικτικά, και ο θεατής καλείται να τα ανασυνθέσει. Το βασικό ερευνητικό υλικό του πρότζεκτ είναι τα εγχειρίδια οδηγιών. Οδηγίες και κανόνες κατασκευής μιας συσκευής που δεν κατονομάζεται, ούτε ποτέ κατασκευάζεται, έρχονται σε αντίθεση με την περφόρμανς που βλέπουμε ή αισθανόμαστε στη σκηνή – όπως άλλωστε συμβαίνει και στη ζωή: οι κανόνες που κατακλύζουν τη ζωή μας δεν είναι παρά ένα υπερ-κείμενο που ο καθένας μας αναλαμβάνει την ευθύνη της ερμηνείας του και της εφαρμογής του. Οι κανόνες δηλώνουν την παρουσία τους και εναπόκειται στον καθένα μας να τους υπακούσει ή να τους αγνοήσει, να τους ακολουθήσει πιστά ή να αντιδράσει για να τους ανατρέψει.

Η Ίρις Καραγιάν είναι χορεύτρια και χορογράφος. Ζει στην Αθήνα. Σπούδασε χορό στην Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης και ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στον τομέα των Παραστατικών Τεχνών και του Πολιτισμού στο Goldsmith’s College του Λονδίνου. Έργα της έχουν παρουσιαστεί στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, όπως και στο πλαίσιο διαφόρων φεστιβάλ της Ευρώπης. Το 2010 απέσπασε το Α΄βραβείο χορογραφίας Jarmila Jebrakowa στο New Europe Festival. Το έργο της Mothers επελέγη από το διεθνές ευρωπαϊκό δίκτυο Aerowaves το 2013 και από το δίκτυο Dancenet Sweden το 2014.

Ιδέα, χορογραφία: Ίρις Καραγιάν
Ερμηνεία: Αντιγόνη Αυδή, Ian Watts
 

  • Αγνή Παπαδέλη Ρωσσέτου (GR) - Το βλέμμα και το τέρας | 14, 15 & 16 Δεκεμβρίου, ώρα 19:30 & 21:00 | διάρκεια 50’ | Οικία Σπητέρη-Προβελέγγιου, οδός Κυκλάδων 8 & Κεφαλληνίας | Εισιτήρια: 8€ και 6½ € (μειωμένο)

Το Βλέμμα και το τέρας είναι ένα ταξίδι στον άγνωστο, ανησυχαστικό και γοητευτικό κόσμο του ασυνείδητου. Οι ερμηνευτές με τα καλυμμένα πρόσωπα λειτουργούν σαν τις φιγούρες των ονείρων: χωρίς ατομικότητα, σε έναν κόσμο όπου το σώμα, μοναδικό εκφραστικό μέσο, αλλάζει διαρκώς ταυτότητα μέσα από την κίνηση. Στο φόντο της ανοίκειας αίσθησης υπάρχει η μουτζούρα πάνω στο πρόσωπο, η παραμόρφωση με την οποία ερχόμαστε αντιμέτωποι στα όνειρα, το παράξενο, κάποιες φορές σχεδόν απειλητικό ηχοτοπίο, καθώς και η παράδοξη σχέση των σωμάτων μεταξύ τους και με το χώρο. Και το τέρας; Το «τέρας» του τίτλου είναι αβλαβές, μα δύσκολα δαμάζεται.

Η παράσταση φιλοξενείται στην οικία Σπητέρη-Προβελέγγιου, ένα σπίτι της δεκαετίας του ’50 σχεδιασμένο από τον Αριστομένη Προβελέγγιο ως εργαστήριο της γλύπτριας Ιωάννας Σπητέρη-Βεροπούλου. Η οικία, ένα αρχιτεκτονικό κόσμημα του αθηναϊκού μοντερνισμού, με στοιχεία που παρά την καθαρότητά τους αφήνουν διαρκώς να αιωρείται μια υπόνοια, ένα έργο τέχνης φτιαγμένο για να περιέχει έργα τέχνης, γίνεται ο μαγικός χώρος της παράστασης που σχεδιάστηκε ειδικά γι’ αυτήν.

Η Αγνή Παπαδέλη-Ρωσσέτου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1982. Ξεκίνησε χορό και σύστημα Orff στη σχολή της Πολυξένης Ματέυ. Είναι απόφοιτος του επαγγελματικού τμήματος της ΚΣΟΤ και του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει συνεργαστεί ως χορεύτρια και χορογράφος με σημαντικούς καλλιτέχνες, στους οποίους συγκαταλέγονται οι: Δημήτρης Παπαϊωάννου, Γιάννης Σκουρλέτης, Kendell Geers, Ερμίρα Γκόρο, κ.α. Το 2009 ίδρυσε μαζί με την Ηρώ Αποστολέλλη την ομάδα χορού Carnation, με την οποία δημιούργησαν τρία έργα. Τον Ιούλιο του 2015 παρουσίασε το σόλο Blossom στο Φεστιβάλ Αθηνών σε συνεργασία με τον εικαστικό Ανδρέα Κασάπη και την αρχιτέκτονα Ηρώ Βαγιώτη.

Χορογραφία: Αγνή Παπαδέλη Ρωσσέτου
Ερμηνεύουν: Κατερίνα Λιόντου, Γιάννης Νικολαΐδης, Αγνή Παπαδέλη Ρωσσέτου

Η οικία Σπητέρη-Προβελέγγιου παραχωρήθηκε ευγενικά στο φεστιβάλ από τον ιδιοκτήτη της Διονύση Σοτοβίκη, τον οποίο ευχαριστούμε ιδιαίτερα.
 

  • J & J: Jessica Huber & James Leadbitter (aka The vacuum cleaner) (CH/UK) - Η τέχνη μιας κουλτούρας της ελπίδας / The art of a culture of hope | Είσοδος ελεύθερη 

α). Χώρος για την ελπίδα / A Space for hope (συζητήσεις, εργαστήρια - community project) | 12-14 Δεκεμβρίου, ώρα 10:00-21:00 | -ισμός Χώρος Τέχνης + δημόσιοι χώροι της Αθήνας
β). Τρυφερές προκλήσεις της ελπίδας και του φόβου / Tender provocations of hope and fear | 16 Δεκεμβρίου, ώρα 20:00 | -ισμός Χώρος Τέχνης (σειρά από περφόρμανς)

Είναι δύσκολο να δει κανείς το μέλλον μέσα στις δυσοίωνες προβλέψεις από τις οποίες βομβαρδιζόμαστε χωρίς να νιώσει φόβο. Άλλωστε ο φόβος είναι το κατεξοχήν όπλο της διεθνούς πολιτικής. Οι J & J, ή αλλιώς Jessica Huber και James Leadbitter (aka The vacuum cleaner), θέτουν σχεδόν αυτονόητα το ερώτημα αν υπάρχει και άλλο αφήγημα εκτός από αυτό και αν μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα χώρο για να ανθίσει η ελπίδα και η δημιουργικότητα. Αποφάσισαν, λοιπόν, να κάνουν ένα πρότζεκτ που θα «εκπαιδεύει» τους πολίτες στο να θεωρούν την πρόσβαση στην ελπίδα αδιαμφισβήτητο δικαίωμα. Μια ουτοπική, αλλά διόλου άτοπη σύλληψη βρίσκεται στο κέντρο αυτού του πρότζεκτ: μπορούμε άραγε να διεκδικήσουμε την προσθήκη ενός άρθρου που θα προστατεύει τους πολίτες από τη χρήση του φόβου ως μέσου καταπίεσης; Η Τέχνη μιας κουλτούρας της ελπίδας ταξιδεύει από πόλη σε πόλη και περιλαμβάνει δύο δραστηριότητες που αλληλοσυμπληρώνονται.

Η πρώτη, με τίτλο Χώρος για την ελπίδα, είναι η δημιουργία ενός αρχείου του φόβου και της ελπίδας, ένα community project με συζητήσεις και εργαστήρια της διεθνούς ομάδας των καλλιτεχνών με τους πολίτες σε κάθε πόλη όπου ταξιδεύει το πρότζεκτ (12-15 Δεκεμβρίου στον -ισμό).

Η δεύτερη, οι Τρυφερές προκλήσεις του φόβου και της ελπίδας, είναι μια σειρά από περφόρμανς. Στις 16/12, στον ίδιο χώρο και μέσα σε μια εγκατάσταση φτιαγμένη από τους πολίτες και τον Βασίλη Γεροδήμο, θα παρακολουθήσουμε περφόρμανς των The vaccum cleaner, Jeremy Wade, Τζένης Αργυρίου, Άρτεμης Λαμπίρη, Ελπίδας Ορφανίδου, Κώστα Τσιούκα και Nikos & Luca και θα γιορτάσουμε το τέλος του φεστιβάλ και το ξεκίνημα της διεκδίκησης του δικαιώματος στην ελπίδα.

Ιδέα: Jessica Huber & James Leadbitter (aka The vacuum cleaner)
Περφόρμανς στην αθηναϊκή εκδοχή: Jeremy Wade, Alina Dheere Babaletsos, Nikos & Luca, Τζένη Αργυρίου, Άρτεμις Λαμπίρη, Ελπίδα Ορφανίδου, Κώστας Τσιούκας
 

  • Someone Who Isn’t Me (GR) | διάρκεια 50΄ |  8 Δεκεμβρίου, ώρα 21:30 | Τριανόν | Είσοδος ελεύθερη με δελτία εισόδου που θα μοιράζονται στο θέατρο 1 ώρα πριν την παράσταση.

Και για να μη ξεχνάμε και το χαρακτήρα της γιορτής που αντιπροσωπεύει ένα φεστιβάλ, το MIRfestival 2016 θα κάνει την πρεμιέρα του στις 8 Δεκεμβρίου στο Τριανόν με μια φρέσκια μουσική περφόρμανς γεμάτη κινηματογραφικές αναφορές. Οι Someone Who Isn’t Me έκαναν αισθητή την παρουσία τους πριν από λίγο καιρό με την πρωτότυπη μουσική τους για την ταινία Αστέρω, καθώς και με το πρώτο τους single που γράφτηκε ειδικά για το Chevalier της Αθηνάς Τσαγγάρη. Έχουν αδυναμία στα αναλογικά και στα toy-synths, στις χαοτικές κιθάρες, στα ψεύτικα βιολιά και στα αιθέρια φωνητικά. Η μουσική τους μοιάζει να έρχεται από μακριά, κι όμως είναι τόσο οικεία... Στο MIR θα παρουσιάσουν παλιά και νέα κομμάτια. Μαζί τους θα εμφανιστούν η Σtella και ο Coti. Η βραδιά θα συνεχιστεί με μουσική από την DJ Agent Mo. Τη μουσική και τα τραγούδια θα ερμηνεύσουν ζωντανά οι: Μαρία Χατζάκου, Μαριλένα Ορφανού, Τζίνα Δημακοπούλου.

 


info: Τριανόν, Κοδριγκτώνος 21 & Πατησίων 101, Κυψέλη / -ισμός Χώρος Τέχνης, Τριπτολέμου & Ευπατριδών 17, Γκάζι / Studio Griffon, Αργολίδος 48 & Λουΐζης Ριανκούρ, Πανόρμου /
Οικία Σπητέρη - Προβελέγγιου, Κυκλάδων 8 & Κεφαλληνίας, Κυψέλη / 14o Δημοτικό Σχολείο Αθηνών «Δημήτρης Πικιώνης», Σίνα 70, Λυκαβηττός | Προπώληση εισιτηρίων: Viva.gr, 11876 και δίκτυο συμβεβλημένων καταστημάτων | www.mirfestival.gr


 

dancepress.gr