Les Hivernales - 33e édition

jonah-bokaer_three_cases_of_amnesia-photo-michael-hart-web

Festival de Danse 2011

Συγκαταλέγεται ανάμεσα στα πιο παλιά φεστιβάλ χορού της Γαλλίας. Εφέτος, στο 33ο Les Hivernales έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε και να γνωρίσουμε την καλλιτεχνική δημιουργία της Αμερικανικής Ηπείρου. 
Με πρωτοβουλία της Amélie Grand, ξεκίνησε το 1979 σα βασική δραστηριότητα ενός καλλιτεχνικού συλλόγου που το 2001 θα μετονομαστεί σε Κέντρο Χορογραφικής Ανάπτυξης, CDC-Les Hivernales και το οποίο θα διευθύνει η ίδια για μια τριακονταετία.

Το 2009 την διαδέχεται ο Emmanuel Serafini, σημερινός καλλιτεχνικός διευθυντής του CDC και του φεστιβάλ.  Όραμα του, να δώσει ώθηση στο CDC (Centre de Développement Chorègraphiques), κρατώντας ανέπαφο το χαρακτήρα του φεστιβάλ. « Δεν ήθελα με τίποτα να μεταβάλλω αυτό το Φεστιβάλ - θεσμό εδώ και 30 χρόνια. Δεν είναι στοιχείο της φύσης μου η μέθοδος tabula rasa. Η μεγαλύτερή μας διαφορά με την Amélie Grand, είναι ότι εκείνη δυσκολεύτηκε να «νιώσει» ως Κέντρο Χορογραφικής Ανάπτυξης, με αποτέλεσμα να αφοσιωθεί κυρίως στο φεστιβάλ les Hivernales. Εγώ ανέτρεψα κατά κάποιο τρόπο την πυραμίδα. Αντιμετωπίζω τις δραστηριότητες μας σαν ένα σύνολο, που επενδύει ισόρροπα το χρονοδιάγραμμα ενός έτους (σε Φεστιβάλ και CDC), απασχολώντας πάντα μια σταθερή ομάδα ανθρώπων».

Ο Emmanuel Serafini που παραδέχεται ότι έχει « ίσως ένα μη τυπικό προφίλ σε σχέση με τους υπόλοιπους καλλιτεχνικούς διευθυντές φεστιβάλ», βρέθηκε στην διεύθυνση του Les Hivernales μετά από μια ικανή πορεία στο χώρο του πολιτισμού και του ζωντανού θεάματος, αρχικά σαν ερμηνευτής και αργότερα σαν ανεξάρτητος διευθυντής παραγωγής για πολλούς χορογράφους, σαν εθνικός γραμματέας του Συνδικάτου των Διευθυντών των δημόσιων θεάτρων της Γαλλίας, και αργότερα στον χώρο της δημόσιας πολιτικής.
Σήμερα καταφέρνει να παρουσιάσει ένα θεματικό φεστιβάλ πολυδιάστατου χαρακτήρα, που προάγει την κουλτούρα γύρω από το χορό. Φιλοξενεί παραστάσεις, σεμινάρια, εκθέσεις, βιντεοπροβολές και συζητήσεις, το Hiverôclites - μια παράλληλη διοργάνωση-διαγωνισμό που απευθύνεται στην νέα δημιουργία-, ενώ η φετινή έκδοση οργανώνει επιπλέον, ένα διεθνές συνέδριο θεωρητικού χαρακτήρα. « Παρόλο που δεν πλαισιωνόμαστε από κάποια επιστημονική επιτροπή, και δεν υπάρχει ένας ξεκάθαρα παιδαγωγικός χαρακτήρας, το φεστιβάλ προσανατολίζεται στην ανάπτυξη και εξέλιξη του κοινού. Έχει μεγάλη σημασία που βρισκόμαστε στην Αβινιόν, έναν τόπο μοναδικά εμποτισμένο από το θέατρο. Ανάπτυξη, Άνοιγμα, Διεύρυνση είναι οι καλύτεροι όροι για να χαρακτηρίσουν το ρόλο μας ». Με βασικό μέσο το σώμα, το Hivernales προσπαθεί για μια σύγκλιση των τεχνών, τη διαφύλαξη του πλεονεκτήματος της ύπαρξης πρακτικής για το ευρύ κοινό, στοιχείο μάλιστα της ιδιαιτερότητάς του, και τη δημιουργία συνθηκών που γεφυρώνουν όλα τα γούστα.
Για την εφετινή έκδοση, ο Serafini διάλεξε να αφιερώσει τη θεματική στην Αμερικανική Ήπειρο. « To 2009 ήταν η χρονιά που χάσαμε την Pina Bausch και τον Merce Cunningham. Αν κάποιος με ρωτούσε ποιος θα διαδεχθεί τον Cunningham στις Η.Π.Α, δεν θα ήξερα τί να απαντήσω. Έτσι, αναρωτήθηκα αν όντως γνωρίζουμε τι συμβαίνει σήμερα στην Αμερική ». Η ιδέα του λοιπόν στηρίχθηκε τόσο στην αποκατάσταση της ιστορικής συνέχειας του βορειοαμερικανικού μεταμοντέρνου χορού που σημάδεψε τόσο την Ευρώπη, όσο και στις ιστορικές, ή μη συνδέσεις που αυτός είχε με την υπόλοιπη αμερικανική ήπειρο, από τη Λατινική Αμερική έως την Καραϊβική και τον Καναδά.

Σε συνέχεια της καλλιτεχνικής γραμμής του, ο Serafini μετά την Αφρική το 2009 και την Αμερική το 2011, υπολογίζει να συμπληρώσει το ταξίδι του στο χορευτικό κόσμο με την Ασία το 2012 και με την Ευρώπη το 2013. Με την ευκαιρία της Μασσαλίας που θα διατελέσει πολιτιστική πρωτεύουσα για το 2013, οραματίζεται την ανακάλυψη της λεκάνης της Μεσογείου. « Θα ήθελα πολύ να εκπροσωπείται και η Ελλάδα. Δε γνωρίζω δυστυχώς πολλά πράγματα για την καλλιτεχνική της δημιουργία. Θεωρώ σημαντικό το Φεστιβάλ μας να γίνει γνωστό αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα. Θα επιτρέψει στους Έλληνες καλλιτέχνες της νέας γενιάς  να μας γνωρίσουν και ίσως να απευθυνθούν σε εμάς». 

Στο Les Hivernales 2011 παίρνουν μέρος :

      

 Παραστάσεις

  • Groupe Grenade| Γαλλία                                                                                                              
  • Cie François Murcia | Γαλλία
  • Conservatoire d’Avignon | Γαλλία
  • Aicha M’Barek & Hafiz Dhaou | Γαλλία - Τυνησία
  • Radhouane El Meddeb | Γαλλία - Τυνησία
  • Vanilton Lakka | Βραζιλία
  • Jérôme Bel | Γαλλία
  • Trisha Brown Dance Company | Η.Π.Α
  • Αyelen Parolin| Αργεντινή - Βέλγιο
  • Jonah Bokaer | Η.Π.Α
  • Chloé Moglia | Γαλλία
  • Lia Rodrigues | Βραζιλία
  • Mathilde Monnier | Γαλλία
  • Olivia Grandville | Γαλλία
  • Johanne Saunier | Βέλγιο - Μεξικό
  • Abel Berenguer| Κούβα - Γαλλία
  • Yourik Golovine | Κούβα - Γαλλία
  • Jean-Sébastien Lourdais  | Κούβα - Γαλλία
  • Josette Baiz | Γαλλία
  • Nathalie Collantes | Γαλλία
  • Claudio Bernardo | Βέλγιο - Βραζιλία
  • Jorge Arturo Vargas | Μεξικό
  • Rita Quaglia | Ιταλία
  • José Navas | Καναδάς
  • Susana Pous | Κούβα 

        Σεμινάρια

  • Peter Goss | Σύγχρονος χορός
  • Vanilton Lakka |Hip -Hop
  • Ana Ruppert | Αφρο-Κουβανέζικος Χορός
  • Claude Espinassier | Μέθοδος Feldenkrais
  • Stéphanie Mirabel | Jazz
  • Régine Chopinot | Yoga
  • Pasqualina Noël | Tεχνική Graham
  • Sumako Koseki | Butoh
  • May Kazan | Oriental
  • Kossua Ghyamphy | Σύγχρονος Αφρικάνικος Χορός
  • Agnès Dufour | Σεμινάριο Γονείς/Παιδιά & Σύγχρονος χορός
  • Jean-Pierre Aviotte | Mobilization
  • Suzon Holzer | Τεχνική Matthias Alexander
  • Jean-François Matignon | Θεατρική κίνηση
  • Catherine Barbessou & Federico Rodriguez Moreno  | Αργεντίνικο Tango   

 

info : www.hivernales-avignon.com 

φωτογραφία : Michael Hart απο το έργο "Three cases of amnesia" του Jonah Boaker  

Ηλιάνα Φύλλα