Η Τρίσα Μπράουν 'χορεύει' πλέον στους ουρανούς

trisha-brown

Η εμβληματική και ανατρεπτική χορεύτρια και χορογράφος Τρίσα Μπράουν (Trisha Brown) 'εγκατέλειψε' πριν λίγες μέρες τα επίγεια, στα 80 της χρόνια, αφήνοντας πίσω της ένα εμπνευσμένο έργο ζωής, ανεκτίμητης αξίας για την Τέχνη του χορού, για την εξέλιξη και την πορεία του.

Η Τρίσα Μπράουν ήταν κάτι πολύ παραπάνω από μια ερευνήτρια της χορευτικής κίνησης. Ήταν επαναστάτρια και καινοτόμος στην τέχνη της. Φθάνοντας στη Νέα Υόρκη το 1961 από τη γενέτειρά της το Αμπερντίν (Ουάσινγκτον), μαθήτρια της Άννα Χάλπριν, είχε την τύχη να παρακολουθήσει μαθήματα χορογραφικής σύνθεσης στα εργαστήρια του Ρόμπερτ Ντάν, από τα οποία στις αρχές της δεκαετίας του ’60 διαμορφώθηκε και συγκροτήθηκε η περίφημη κολεκτίβα Judson Dance Theater. Μέσα από τις παραστάσεις της κολεκτίβας –γνωστές για τον πρωτοποριακό τους χαρακτήρα--, η Μπράουν ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με το κοινό. Δουλεύοντας με τους ανθρώπους της κολεκτίβας, σε ένα νεοϋορκέζικο περιβάλλον καλλιτεχνικών πειραματισμών που προσέφερε πολλά ερεθίσματα και επέτρεπε ανατροπές, η Τρίσα έθεσε υπό αμφισβήτηση την έως τότε χορευτική κίνηση του μοντέρνου χορού και αναζήτησε στοιχεία από την απλή καθημερινή, φυσική κίνηση του σώματος, για τη δημιουργία του χορογραφικού της έργου, επενδύοντας και στον αυτοσχεδιασμό. Η σύλληψη και διαμόρφωση αυτού του σκεπτικού, αλλά και ο τρόπος που το εφάρμοσε στις χορογραφίες της, αποτέλεσαν τότε ορόσημο για την πορεία της χορευτικής τέχνης, και δικαίως η Τρίσα Μπράουν έχει χαρακτηριστεί ως ‘ιέρεια του μεταμοντέρνου χορού’.

Από τη δεκαετία του ’70, με την ίδρυση της Trisha Brown Dance Company, η ανήσυχη Τρίσα μπήκε σε μια δημιουργική περιπέτεια ενδελεχούς έρευνας και πειραματισμού πάνω στην κίνηση, που κράτησε 40 χρόνια και έφερε 100 χορογραφίες και 6 όπερες. Η κινητική γλώσσα που ανέπτυξε, ‘βγήκε’ από τα θέατρα και παρουσιάστηκε από την ίδια και τους χορευτές της σε μουσεία, γκαλερί, διεθνείς εκθέσεις και σε δημόσιους χώρους, αλληλεπιδρώντας με το αστικό τοπίο. Το χορογραφικό της έργο χωρίζεται, ως επί το πλείστον, σε ενότητες και περιόδους, ανάλογα με τον ερευνητικό τους προσανατολισμό. Η περίοδος 1968 - 1971 με το Equipment Dances χαρακτηρίζεται από έργα στα οποία η χορογράφος εξερευνά τη βαρύτητα και τον αστικό χώρο. Το Accumulations” (1971 - 1975), ήταν σειρά έργων, όπου η κίνηση καθοριζόταν από μαθηματικές ακολουθίες.

Η Τρίσα Μπράουν αποσύρθηκε από τις σκηνές το 2008, μετά την περφόρμανς I Love My Robots, μια συνεργασία με τον visual artist Κενζίρο Οκαζάκι (Kenjiro Okazaki) και τη Λόρι Άντερσον (Laurie Anderson).

Επισκέφθηκε την Ελλάδα αρκετές φορές με την ομάδα της και αγαπούσε τον τόπο μας και τους ανθρώπους του. Η Trisha Brown Dance Company εμφανίστηκε τόσο το Φεστιβάλ Αθηνών, όσο και στο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού της Καλαμάτας. Πριν μερικούς μήνες είδαμε το έργο της In Plain Site, στην ταράτσα του ΕΜΣΤ, στο πλαίσιο του Dancing Athens, της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση.

Διαβάστε περισσότερα για την Τρίσα Μπράουν εδώ