« Έφυγε» μια μεγάλη μορφή του butoh

kazuo-ohno-1--2

Μια εμβληματική μορφή, ο ιάπωνας Kazuo Ohno από τους πρωτεργάτες του butoh, πέθανε πριν λίγες μέρες σε ηλικία 103 ετών. Στη Τέχνη του Χορού έκανε τα πρώτα του βήματα αργά, σε ηλικία 43 ετών, αλλά δεν έπαψε να χορεύει από τότε, ακόμη και όταν έκλεισε τα 100, παρά την προβληματική του υγεία και την κινητική του πλέον δυσχέρεια.

Σπούδασε στο Αθλητικό Κολλέγιο της Ιαπωνίας και δούλεψε ως καθηγητής σωματικής αγωγής για αρκετά χρόνια. Παρακολουθώντας σε μια παράσταση τον Harold Kreutzberg, χορευτή και μαθητή της Mary Wigman, γοητεύθηκε, επηρεάσθηκε και άρχισε να παίρνει μαθήματα χορού δίπλα σε δασκάλους - μαθητές της γερμανίδας εξπρεσιονίστριας. Με τον Πόλεμο διακόπτει τα πάντα και πηγαίνει στο Στρατό για εννιά χρόνια.

Η γνωριμία του με το χορογράφο Tatsumi Hijikata στις αρχές της δεκαετίας του ’50 στέκεται η αφορμή να αρχίσει να μπαίνει στην ιδέα του Butoh, που καλλιεργείται μέσα στο μεταπολεμικό τοπίο της Ιαπωνίας. Ο Hijikata είχε ήδη αρχίσει να αναπτύσσει ένα ιδιαίτερο κινητικό λεξιλόγιο που το 1961 ονόμασε κίνημα Ankoku Butoh-ha. Δουλεύοντας για πολλά χρόνια μαζί, ο Hijikata χορογραφεί το 1977 ένα σόλο για τον 71χρονο Kazuo Ohno με τίτλο "Admiring La Argentina" που βραβεύεται με το Dance Critic's Circle Award. Το έργο αυτό θεωρήθηκε όχι μόνο το αριστούργημα του Ohno, αλλά και ένα από τα αριστουργήματα του Butoh.

Τα τελευταία χρόνια όταν δεν τον βαστούσαν πια τα πόδια του, ο Kazuo Ohno χόρευε υποστηριζόμενος από άλλους. Όταν δεν μπορούσε πλέον καθόλου να σταθεί όρθιος, χόρευε με τα χέρια. «Ο πατέρας μου είναι ο άνθρωπος που θα μπορούσε να πεθάνει για το χορό..», είχε πει ο Yoshito Ohno, ένας από τους δύο γιούς του, που συνεχίζει σήμερα το έργο του Kazuo Ohno.