Υψηλή ραπτική και στο Μπαλέτο !

clacroix2_v_4nov2011_pr_b_592x888

Τα τελευταία χρόνια αρκετοί χορογράφοι ενδιαφέρονται όλο και περισσότερο να ντύνουν τους χορευτές τους με δημιουργίες γνωστών μόδιστρων υψηλής ραπτικής, ειδικά εμπνευσμένες για τα θεάματά τους.

Ο Alain Buffard στο "Not A Love Song" που είδαμε στο Ελληνικό Φεστιβάλ το 2008 έντυσε τους χορευτές του με Chanel, Lacroix και Yamamoto. Η Elena Glurdjidze, ( καλύτερη χορεύτρια για το 2007-08 από το Ballet.co.uk ) χόρεψε πριν τρία χρόνια το «Θάνατο του Κύκνου» με το English National Ballet φορώντας ένα tutu από πούπουλα, δημιουργία του οίκου Chanel.

H Sylvie Guillem στο έργο του Russell Maliphant «Eannagata», εμφανίστηκε τον Ιούλιο του 2010 στο Λονδίνο, με ένα γιαπωνέζικο κιμονό που έφερε την υπογραφή του εκλιπόντος Alexander McQueen. Το 2011 ο Christian Lacroix δημιούργησε τα κοστούμια για το έργο "La Source" (βλ. φωτο) με το Ballet de l'Opèra de Paris, ενώ πριν μερικούς μήνες, ο οίκος Valentino έφτιαξε όλα τα κοστούμια για το Φθινοπωρινό Γκαλά του New York City Ballet.

Η σχέση αυτή Χορού και Μόδας δεν κρατά μόνο από πολύ παλιά, όταν ήδη από το 1947 ο Christian Dior φωτογράφιζε τα μοντέλα του σε πόζες μπαλετικές, αλλά είναι και αμφίδρομη. Κατά τη δεκαετία του ’80 η γαλλίδα χορογράφος Régine Chopinot επιμελείτο χορογραφικά τις επιδείξεις μόδας του Jean-Paul Gaultier.

Και για να έρθουμε και στα δικά μας... ο ελληνικός οίκος υψηλής ραπτικής της Σήλιας Κρηθαριώτη δημιούργησε τα κοστούμια των πρώτων χορευτών του μπαλέτου "Ρωμαίος και Ιουλιέττα" (2012) της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και πρόκειται να σχεδιάσει και τα κοστούμια για τη "Σταχτοπούτα", που θα κάνει πρεμιέρα στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, τον Απρίλιο του 2013.