"Ο Χορευτής" Σ. Πολούνιν έρχεται στους κινηματογράφους

the-dancer---dancepressgr

"Ο χορευτής", η ιστορία του Σεργκέι Πολούνιν, του "κακού παιδιού του μπαλέτου" βγαίνει στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 24 Νοεμβρίου 2016.

Το τραγούδι Take Me to Church αποτέλεσε το ντεμπούτο του Ιρλανδού μουσικού Hozier, το 2013. Το τραγούδι αυτό επέλεξε και ο Πολούνιν για να χορέψει τον "τελευταίο" του χορό, σε χορογραφία του παιδικού του φίλου Jade Hale-Christofi.

Η ταινία-ντοκιμαντέρ Dancer (Ο χορευτής), που είδαμε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου-Νύχτες Πρεμιέρας μιλά για τη ζωή και η πορεία του σπουδαίου χορευτή. Στην ταινία παρακολουθούμε αποσπάσματα από βίντεο των παιδικών και εφηβικών του χρόνων. Μια μητέρα που λατρεύει το παιδί της και αναγνωρίζει το ταλέντο του, αλλά που όμως το πιέζει πολύ για να πετύχει. Η οικογένεια του Πολούνιν διασπάται για να εργαστεί σε διάφορες χώρες της Ευρώπης, καθώς οι σπουδές του μικρού Σεργκέι απαιτούν χρήματα. Ο μικρός αποδέκτης της οικογενειακής θυσίας δεν έχει άλλη επιλογή από το να "ματώσει" τα πόδια του με τα παπούτσια του μπαλέτου και να καταπνίξει τη δική του επιθυμία να ξαναγυρίσει στη ζεστή, έστω και φτωχή, οικογενειακή γαλήνη. Το μπαλέτο και η επιτυχία του, θεωρεί, ότι είναι ο μονόδρομος για τη συνένωση της οικογένειας. Μα όταν ο στόχος κοντεύει να επιτευχθεί, οι γονείς του χωρίζουν. Έτσι ο σπουδαίος πια χορευτής, που στα 13 του χρόνια γίνεται μέλος του British Royal Ballet School και στα 19 του ο πιο νέος Α΄Χορευτής του Royal Ballet, δεν βρίσκει νόημα σε αυτό που κάνει, ακόμη και αν έχει κατακτήσει όλο τον κόσμο!

Ακολουθούν τα πάρτι, η ασυδοσία, τα ναρκωτικά, τα τατουάζ και τα στιγμιότυπα που μαγνητίζουν τους φωτογραφικούς φακούς των παπαράτσι. Και ξαφνικά σκάει σα βόμβα η, για πολλούς, πιο αυτοκαταστροφική του απόφαση, η παραίτησή του από το Royal Ballet!

«Ένιωθα πως σωματικά δεν μπορούσα να κάνω κάτι άλλο, ήμουν φυλακισμένος στο ίδιο μου το σώμα», λέει για εκείνη την περίοδο. «Σε γενικές γραμμές ήμουν απόλυτα ικανοποιημένος από το Royal, μου είχαν δώσει τα πάντα. Αλλά είχα εργαστεί τόσο σκληρά για να γίνω Α΄χορευτής και όταν τα κατάφερα, τίποτα δεν άλλαξε. Αναρωτήθηκα...'γιατί το κάνω αυτό; Η οικογένειά μου είναι χωρισμένη και δεν έχω καν τους οικονομικούς πόρους για να την ενώσω ξανά'. Δεν είχα λεφτά να αγοράσω εισιτήρια, δεν μπορούσα να αγοράσω ένα σπίτι, ένα διαμέρισμα. Δεν έχεις ελευθερία, δεν είσαι ευτυχισμένος. Πεινάς συνέχεια. Ένιωσα προδομένος. Έτσι ξεκίνησα να ταξιδεύω και μέσα από τα ταξίδια είδα όλα αυτά που μου έλειπαν».

Καταλήγει στην Μόσχα για να ξαναφτιάξει από το μηδέν την καριέρα του, ξεκινώντας από ένα τηλεοπτικό ριάλιτι χορού και σύντομα στο Stanislavsky Music Theatre. Μα ούτε αυτό θα "χορτάσει" την πεινασμένη ψυχή ενός σπουδαίου καλλιτέχνη.