"PINA" από 24 Απριλίου στους κινηματογράφους !

poster-pina-big

Η νέα ταινία του Wim Wenders με τίτλο PINA που έκανε πρεμιέρα τον περασμένο Φεβρουάριο στη Γερμανία, θα παίζεται απο την Κυριακή του Πάσχα 24 Απριλίου 2011 και στην Αθήνα, στους κινηματογράφους ΟΠΕΡΑ και ΔΑΝΑΟΣ.

Πρόκειται για μια ταινία μεγάλου μήκους σε 3D με πρωταγωνιστές όλη την ομάδα του Χοροθεάτρου του Βούπερταλ. Η ταινία «κατεβάζει» τους χορευτές από τη σκηνή και τους ακολουθεί σε διάφορα σημεία της πόλης του Βούπερταλ που για 35 ολόκληρα χρόνια αποτέλεσε το «σπίτι» της Pina Bausch. H 1η παρουσίαση της ταινίας έγινε στις 13/2 στο πλαίσιο του 61ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου με εξαιρετική υποδοχή και εντυπώσεις και ακολούθησαν προβολές στο Έσσεν και στο Βούπερταλ.

Η φιλία του Wim Wenders με την Pina Bausch χρονολογείται από την εποχή του "Café Müller" και ήταν τότε που γεννήθηκε ανάμεσά τους η ιδέα της ταινίας. Το σχέδιο όμως έπαιρνε αναβολές γιατί ο Wenders ένοιωθε, ότι δεν είχε ακόμη βρει το σωστό τρόπο να «μεταφέρει» τη μοναδική τέχνη της Pina στην οθόνη. Η απάντηση του δόθηκε στις Κάννες, όταν οι U2 παρουσίασαν μια συναυλία τους σε 3D ταινία !

Η προετοιμασία και η παραγωγή της ταινίας ξεκίνησαν αρχές του 2009. Ύστερα από αρκετούς μήνες δουλειάς και ακριβώς δύο μέρες πριν τα δοκιμαστικά γυρίσματα σε 3D, συμβαίνει το αναπάντεχο : η Pina Bausch πεθαίνει. Ο Wim Wenders θεωρεί ότι αυτό είναι και το τέλος του project στο οποίο όμως επανέρχεται λίγους μήνες μετά το θάνατο της μεγάλης χορογράφου, ύστερα από προτροπές της οικογένειας της και των χορευτών της. Στη νέα εκδοχή της ταινίας, κάνει κάποιες προσθήκες και για να βοηθηθεί στο τρόπο που αυτές έπρεπε να ενσωματωθούν, υιοθετεί την τακτική των ερωτήσεων της Pina προς τους χορευτές της, όταν εκείνη ξεκινούσε μια νέα χορογραφία της !

Η PINA δεν είναι μόνο μια από τις πρώτες ευρωπαϊκές ταινίες σε 3D, αλλά η 1η παγκοσμίως ταινία τέχνης σε 3D. Ο παραγωγός Gian Piero Ringel είπε χαρακτηριστικά ότι : όλοι μας, όσοι ασχοληθήκαμε με αυτή τη ταινία αναγκαστήκαμε να μάθουμε απο την αρχή πως γίνεται μια 3D ταινία χορού.
Από τη μεριά της ομάδας, ο περίφημος Dominique Mercy, σήμερα ένας από τους καλλιτεχνικούς διευθυντές του Χοροθεάτρου του Βούπερταλ, δήλωσε ότι : η διαδικασία του 3D άνοιξε νέες προοπτικές στο Χοροθέατρο.

Η ταινία γυρίστηκε τελικά σε τρείς φάσεις, το Φθινόπωρο του 2009, και την Άνοιξη και το Καλοκαίρι του 2010. Για τα 3D εφέ, ο Wim Wenders εμπιστεύθηκε τον Alain Derobe, από τους κορυφαίους του είδους.


 WIM WENDERS :  Ένας από τους σημαντικότερους Ευρωπαίους σκηνοθέτες, ο Wim Wenders, γεννημένος στο Ντίσελντορφ το 1945, έπειτα από αρκετές τηλεοπτικές και μικρές κινηματογραφικές παραγωγές, συγκέντρωσε την προσοχή της διεθνούς κριτικής και του κοινού με το "H Αγωνία του Τερματοφύλακα Πριν από το Πέναλτι" το 1972. Η δεκαετία του ’70 χαρακτηρίστηκε από την road τριλογία "Η Αλίκη στις Πόλεις" (1974), "Λάθος κίνηση" (1975) και το "Άρχοντες του Δρόμου" (1976), μέσα από την οποία άρχισε να διαμορφώνεται το κινηματογραφικό του ύφος. Ακολούθησαν δύο ακόμη σημαντικές ταινίες στην καριέρα του, ο "Αμερικάνος Φίλος" (1977), όπου συνεργάστηκε με τον Ντένις Χόπερ και "Η κατάσταση των Πραγμάτων" (1982), ένα σχεδόν αυτοβιογραφικό φιλμ που στηριζόταν στην εμπειρία του από την προηγούμενη ταινία του "Χάμετ", και τις διενέξεις που είχε με τον παραγωγό του τότε, Φράνσις Φορντ Κόπολα. Το φιλμ εκείνο έκανε περίπου τέσσερα χρόνια για να ολοκληρωθεί. Το 1984 ήρθε η πρώτη του συνεργασία με τον ηθοποιό, αναγνωρισμένο θεατρικό συγγραφέα Σαμ Σέπαρντ, στο "Παρίσι, Τέξας" (1984), μια μεγάλη εμπορική επιτυχία του, που τιμήθηκε με τον Χρυσό Φοίνικα του Φεστιβάλ Καννών.
Μετά το "Παρίσι, Τέξας" και πλέον έχοντας την αναγνώριση που αναζητούσε, ο Wenders επέστρεψε στη Γερμανία, όπου γύρισε "Τα Φτερά του Έρωτα" (1987), στο οποίο φωτογράφιζε την κάθε πλευρά του διχασμένου τότε Βερολίνου, ταινία για την οποία τιμήθηκε με το βραβείο Καλύτερου Σκηνοθέτη στις Κάννες.  
Έκτοτε γύρισε τα "Μέχρι το Τέλος του Κόσμου" (1991), "Τόσο Μακριά, Τόσο Κοντά", κάποια ντοκιμαντέρ, όλα μέσα στη δεκαετία του ’90, που δεν υπήρξε και η πιο επιτυχημένη του. Το 1999 μας ταξίδεψε στα μουσικά μονοπάτια της Κούβας με το "Buena Vista Social Club", μια σημαντική επιτυχία του και με ένα soundtrack που άφησε εποχή.  Στο "Μην Ξαναγυρίσεις" του 2005, ο Wenders επέστρεψε στο γνώριμο απέραντο τοπίο της αμερικανικής επαρχίας και συνεργάστηκε ξανά με τον Σαμ Σέπαρντ. Η ταινία προβλήθηκε στο επίσημο διαγωνιστικό πρόγραμμα του φεστιβάλ Καννών και σήμανε την δυναμική επιστροφή του. Τέλος, το 2008 σκηνοθέτησε το φιλμ "Palermo Shooting".