Το «τελευταίο Ηρώδειο» της Συλβί

604580_sylvie-guillem

Είναι στ’αλήθεια η τελευταία φορά που την είδαμε στη σκηνή; Η γενναία αυτή απόφαση, ανακοινώθηκε από την ίδια τη Συλβί Γκιλέμ σε συνέντευξη τύπου τον περασμένο Νοέμβριο. Κλείνοντας τα 50 της χρόνια θα έκανε την τελευταία της περιοδεία ως χορεύτρια.

Οι δύο παραστάσεις που έδωσε στο Ηρώδειο (3 & 4 Ιουνίου) δεν είχαν κάτι από αποχαιρετιστήριες φανφάρες και υπερβολές, παρά μια «βουβή» συγκίνηση από τη μεριά του κοινού και ένα εκρηκτικό χειροκρότημα, ως ξέσπασμα στο τέλος. Η Συλβί αποχώρησε απλά από τη σκηνή, πολύ συγκινημένη, με υποκλίσεις και με το χέρι στην καρδιά να ευχαριστεί το κοινό που κυριολεκτικά τη λάτρεψε. Την επομένη μέρα ανέβασε στη σελίδα της στο facebook, μια φωτογραφία του Ηρωδείου όπως φαίνεται ψηλά από την Ακρόπολη, με το σχόλιο: «αυτήν ακριβώς τη θέα της παράστασης είχαν οι θεοί…»

Το Life in progress --ο τίτλος που διάλεξε για την τελευταία περιοδεία της--, ήταν γεμάτο συμβολισμούς. Η Συλβί δεν επέλεξε να πει «αντίο» στο κοινό της με μια επανάληψη των πιο δημοφιλών έργων της καριέρας της. Αντίθετα, αφουγκραζόμενη τη χρονική αυτή στιγμή της ζωής της, προτίμησε να επικοινωνήσει το «αντίο» της μέσα από ένα καινούργιο χορογραφικό υλικό --στις δύο τουλάχιστον από τις τέσσερεις χορογραφίες του Life in progress-- και να συνεργαστεί ξανά με συναδέλφους που αγάπησε. Το Tecnhe, νέα δημιουργία του Άκραμ Καν για τη σχέση της Τέχνης με τη Φύση και την Τεχνολογία, τοποθέτησε στο κέντρο ενός φωτεινού κύκλου τη Συλβί, να χορεύει γύρω από ένα μεγάλο συρμάτινο δέντρο. Περισσότερο συμβολική και λιγότερο τεχνική, στη χορογραφία θα μπορούσε να «διαβάσει» κανείς το ήδη γνωστό ενδιαφέρον της Συλβί για τις εκστρατείες προστασίας του περιβάλλοντος, δραστηριότητα με την οποία ήδη ασχολείται.

Στο συγκινητικό και άκρως «θηλυκό» Here & After του Ράσελ Μάλιφαντ, η εξαιρετική Εμανουέλα Μοντανάρι χορεύτρια στη Σκάλα του Μιλάνου, δέχεται την εύνοια της Συλβί και γίνεται η παρτενέρ της σε ένα ντουέτο που το χαρακτήριζε παιχνιδιάρικη διάθεση, συνενοχή ανάμεσα στις δυο γυναίκες, ωραίες «γραμμές», αλλά και κάποια φευγαλέα «αρσενικά στοιχεία», όπως η σβέλτη μετατόπιση της μιας χορεύτριας που ανασηκώνεται ελαφρά από τα χέρια της άλλης. Σε αντίθεση με κάποιες απόψεις που θεώρησαν δευτερεύουσα και κατώτερη της Συλβί την Ιταλίδα χορεύτρια, η καθόλου τυχαία επιλογή της Γκιλέμ να χορέψει το τελευταίο της ντουέτο με μιαν άλλη γυναίκα και όχι με άντρα παρτενέρ, όχι μόνο σφραγίζει την υπεροχή και τη σιγουριά της σπουδαίας χορεύτριας, αλλά είναι σα να «ρίχνει το γάντι» -- σε ένα μεταφορικό επίπεδο--, στη νεότερη γενιά..

Το «αντίο» εκφράστηκε και μέσα από το Bye του Ματς Εκ, «προφητική» χορογραφία του 2011, στην οποία ο Σουηδός χορογράφος μιλά για μια γυναίκα που αφήνει πίσω της μια περίοδο της ζωής της και μπαίνει σε έναν διάλογο με τον εαυτό της για τις νέες επερχόμενες εμπειρίες. Ένα παλαιότερο σόλο που είχαμε ξαναδεί στην Αθήνα, με την απλή κίτρινη φουστίτσα και το εμπριμέ πουκάμισο –κατατεθέντα σήματα του συγκεκριμένου κομματιού--, να αποκτούν μιαν άλλη αίγλη στο σώμα και την κίνηση της Συλβί και με τον «ψηφιακό καθρέφτη» ως σκηνικό αντικείμενο, να λειτουργεί άλλοτε ρεαλιστικά και άλλοτε σουρεαλιστικά σε διάλογο με την Γκιλέμ.


Η περιοδεία με το Life in progress θα συνεχιστεί τους επόμενους μήνες σε Ευρώπη, Αυστραλία, Κίνα και Ιαπωνία. Η τελευταία παράσταση της Συλβί Γκιλέμ θα δοθεί στη Χιροσίμα (Ιαπωνία), στις 28 Δεκεμβρίου 2015.

Δέσποινα ΨΑΛΛΗ