Christian Rizzo : Η πολιτική θα αναγκαστεί να χρησιμοποιήσει τον Πολιτισμό

φωτο Marc Domage

Ο Christian Rizzo εμφανίζεται στα ευρωπαϊκά χορευτικά δρώμενα το 1999 με τη δημιουργία του 100% polyester, objet dansant n°( à définir) και κάνει αίσθηση με το ραφινάτο, μινιμαλιστικό και ευρηματικό τρόπο που εμπλέκει το Χορό με τον κόσμο της Μόδας. Ο ίδιος αντί να χρησιμοποιήσει τη λέξη χορογραφία για τα έργα του, προτιμά να χαρακτηρίζει τη δουλειά του ως «μια γραφή των σωμάτων μέσα στο χώρο».

Γεννημένος το 1965 στις Κάννες, ο Christian Rizzo καταλήγει στην τέχνη του Χορού αφού προηγουμένως έχει δημιουργήσει ένα ροκ συγκρότημα, μια φίρμα ρούχων και έχει σπουδάσει στη Σχολή Καλών Τεχνών. Η Mathilde Monnier, o Mark Tompkins, η Vera Mantero, ο Rachide Ouramdane είναι μερικοί μόνο από τους χορογράφους με τους οποίους έχει συνεργαστεί, ενώ επίσης έχει χορογραφήσει για το Μπαλέτο της Όπερας της Λυών. 

Το 1996 ιδρύει την L’ Association Fragile και μέσα από αυτήν «τρέχει» όλα τα projects του. Αυτή την εποχή σκηνοθετεί και χορογραφεί την όπερα Tannhauser, ενώ προς το τέλος του καλοκαιριού θα παρουσιάσει στο Τόκυο και στην Ταϊβάν μια εγκατάσταση με ψηφιακά μέσα.

Η επόμενη χορογραφική του δουλειά για την όπερα της Λυών έχει τον τίτλο Le bénéfice d’un doute, χορογραφία για πέντε χορευτές με τη συμμετοχή του άγγλου συνθέτη Robin Rimbaud, γνωστού ως Scanner. Αυτή την περίοδο, μας εκμυστηρεύθηκε ότι διαβάζει το «Σαν μυθιστόρημα» του Γιάννη Κιουρτσάκη (μεταφρασμένο στα γαλλικά με τον τίτλο Le dicolon), αναζητώντας στοιχεία για το καινούργιο του έργο.

Ο Christian Rizzo φιλοξενείται εφέτος για πρώτη φορά στο 17ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού της Καλαμάτας με το σόλο b.c. janvier 1545 fontainebleau.

b.c. janvier 1545 fontainebleau

Είναι ένα σόλο φτιαγμένο για την Julie Guibert με την οποία συναντηθήκαμε όταν έκανα μια χορογραφία για το Ballet de Lyon. Την ξεχώρισα και επιθυμία μου ήταν κάποια στιγμή να δημιουργήσω κάτι στα μέτρα της. Ήταν όπως θα λέγαμε στον κόσμο της μόδας, να φτιάξω για εκείνη ένα έργο haute couture. Θα χαρακτήριζα το b.c. janvier 1545 fontainebleau στην αρχή του ως «σόλο συνοδευόμενο» από ένα μυστηριώδες άτομο. Πρόκειται για μια δουλειά που πραγματεύεται την «ένταση» που δημιουργείται ανάμεσα στο σώμα και στο χώρο με τα σκηνικά στοιχεία του και παράλληλα την ένταση ανάμεσα στα δύο σώματα, από την οποία τελικά αναδύεται το σόλο. Για μένα είναι σημαντικό, ότι αυτό το project υποχωρεί σταδιακά από το «σώμα», για να προσεγγίσει όλο και περισσότερο το άτομο που το χορεύει.

Ο Χορός και η Μόδα

Ο κόσμος της Μόδας δεν είναι πλέον τόσο σημαντικός για μένα. Υπάρχει και η σκοτεινή πλευρά του και αυτό που δεν μου πάει είναι, ότι στη Μόδα γίνεται ένα στυλιζάρισμα του σώματος που προκαλεί στερήσεις και όλο αυτό με μοναδικό στόχο τις «πωλήσεις». Βέβαια υπάρχουν δημιουργοί που αγαπώ πολύ. Αλλά εδώ και αρκετά χρόνια, ακόμη και οι δημιουργοί μόδας αρχίζουν να υποσκελίζονται από τις φίρμες..
Βρέθηκα αρχικά στο Παρίσι στα τέλη της δεκαετίας του ΄80 για να δουλέψω στη μόδα έχοντας σπουδάσει Καλές Τέχνες. Αλλά πολύ γρήγορα όταν είδα ότι επρόκειτο για μια βιομηχανία, εγκατέλειψα την ιδέα και ανοίχτηκα σε άλλα πράγματα που με ενδιέφεραν, όπως ο χορός στον οποίο είμαι αυτοδίδακτος. Ήμουν χορευτής σε ένα πολύ μεγάλο night club...
Στα θεάματά μου ενσωματώνω τη μόδα, αλλά όχι περισσότερο από όσο τη λογοτεχνία, ή τη ζωγραφική. Όταν αρχίζω να δουλεύω, ρίχνω στο τραπέζι όλα όσα αγαπώ αντλώντας έμπνευση είτε από τη μόδα, είτε από τη λογοτεχνία, από το σινεμά. Για μένα δεν υπάρχει ιεραρχία στις τέχνες και αυτός είναι και ένας τρόπος να είμαι ειλικρινής με τον εαυτό μου και να αναγνωρίζω, ότι η πορεία μου, αυτό το παιχνίδι μέσα στο οποίο βρίσκομαι, έχει χτιστεί με τις γνώσεις άλλων.
Και επίσης, θεωρώ, ότι ακόμη πιο σημαντική και από την ιεραρχία στην εφαρμογή των τεχνών, είναι η γραφή τους και το τελικό αποτέλεσμα. Μερικές φορές νοιώθω σαν dj που αφουγκράζεται τις επιρροές και τις τάσεις.

Η συμμετοχή στο Φεστιβάλ στην Ελλάδα της κρίσης

Η απόφασή μου να συμμετάσχω στο Φεστιβάλ της Καλαμάτας συνδέεται με την πρόσκληση που μου είχε γίνει και ψάχναμε πολλά χρόνια για τις κατάλληλες ημερομηνίες. Έτυχε να όλα να ταιριάξουν εφέτος… Θα έλεγα ότι είμαι πολύ προσεκτικός με όλα τα πολιτικά φαινόμενα που επικρατούν αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη. Οι καλλιτέχνες έχουμε ιδιαίτερη ευαισθησία και ενδιαφέρον για όσα συμβαίνουν γύρω μας και υπάρχει ένας απόλυτος συντονισμός στη σκέψη των καλλιτεχνών για τις φόρμες που προτείνουν απέναντι στον κόσμο και στις εξαιρετικά σκληρές πολιτικές που εφαρμόζονται.

Η απαξίωση των πολιτικών για τις Τέχνες

Νομίζω πως κάποια στιγμή θα φανεί ότι αυτό είναι ένα τεράστιο λάθος. Μπορεί μια χώρα να μπαίνει στις αγορές μέσα από την οικονομία της, αλλά καταξιώνεται και από τον πολιτισμό της. Αυτόν που κατασκευάζουν οι καλλιτέχνες της. Η πολιτική θα αναγκαστεί κάποια στιγμή να «χρησιμοποιήσει» τον πολιτισμό, ως μια απαραίτητη συνθήκη για την ύπαρξη μιας χώρας. Και ο χορός στη συγκεκριμένη περίπτωση που συνδέεται ελάχιστα με το λόγο, θα αναζητήσει εκ των πραγμάτων και άλλες φόρμες που δε συνδέονται με αυτό το λεξιλόγιο.

Η επαφή με το (ελληνικό) κοινό

Ήρθα σε επαφή μαζί του πριν μερικά χρόνια μέσα από το Ελληνικό Φεστιβάλ. Η σχέση μου με το κοινό είναι ότι… θέλω, αλλά και δεν θέλω να το γνωρίζω. Βρίσκω ότι είναι πολύ πιο ενδιαφέρον να μη γνωρίζεις το κοινό σου. Από τη δική μου οπτική, όσο λιγότερο γνωρίζω το κοινό μου, τόσο περισσότερο το σέβομαι. Είναι σα να μπαίνω σε μια περιπέτεια, γιατί όλες οι επαφές και οι συναντήσεις με επηρεάζουν.

Ο αινιγματικός τίτλος της “L’Association Fragile”*

Το όνομα αυτό έχει μια διπλή ιστορία. Θεωρώ ότι τα περισσότερα έργα μου διαθέτουν και μια «εύθραυστη» πλευρά κυρίως σε οπτικό επίπεδο, δηλαδή όσων βλέπω, και όσων δε βλέπω. Όταν έχεις να κάνεις με το κοινό, πρέπει να είσαι προσεκτικός, γιατί τα πράγματα μπορούν να «σπάσουν» πολύ εύκολα. Ο δεύτερος λόγος είναι περισσότερο συναισθηματικός. Για πολλά χρόνια που ζούσα στην Πορτογαλία, σύχναζα σε ένα κλάμπ που το έλεγαν «le fragile»… 

*«Η εύθραυστη εταιρεία»


info : b.c, janvier 1545, fontainebleau  │ 20 Ιουλίου 2011 │ Γυμναστήριο Πολυκλαδικού Λυκείου Καλαμάτας  │ ΩΡΑ 22:00  │ Εισιτήρια : 15 € & 12 € (μειωμένο / φοιτητικό) για όλες τις παραστάσεις στο Γυμναστήριο Πολυκλαδικού Λυκείου Καλαμάτα - Ειδική τιμή: 10€, για όλες τις παραστάσεις, για τους συμμετέχοντες στο Σεμινάριο και στα Εργαστήρια │ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ για αγορά εισιτηρίων διαβάστε ΕΔΩ  www.kalamatadancefestival.gr


photo © Marc Domage

Δέσποινα Ψάλλη