Μάχη Δημητριάδου-Lindahl :"Η εξέλιξη είναι μια προσωπική απόφαση"

ernsts-profile-023-web

Η Μάχη Δημητριάδου-Lindahl ίδρυσε τις «Ασώματες Δυνάμεις»  το 1996. Έχοντας περάσει μεγάλο μέρος της ζωής της εκτός Ελλάδας, οι περισσότερες δουλειές της είναι επηρεασμένες από τους τόπους που ζεί, απο την κουλτούρα, τις αγωνίες, τις συνήθειές τους. Με αφρομή το έργο της «Το Σχήμα της απουσίας» που θα παρουσιάσει στο ελληνικό κοινό προς τα τέλη Οκτώβρη, η χορογράφος απάντησε στις ερωτήσεις του dancerpess.gr :

 

Ποιες είναι αυτές οι «ασώματες» δυνάμεις που δίνουν κίνητρο και έναυσμα σε μια τέχνη, στην οποία τον κύριο λόγο έχει το Σώμα ;

Είναι οι δυνάμεις της ίδιας της ζωής, φυσικές, ψυχικές και πνευματικές, που ενεργούν στο συναισθηματικό, στο νοητικό επίπεδο και εκδηλώνονται στην υλική μας υπόσταση, του Σώματος στο χώρο και το χρόνο.

 

Πως έχει διαμορφωθεί η χορογραφική σας γραφή από τη δημιουργία των Ασώματων Δυνάμεων (1996) έως σήμερα.

Η ουσία της δουλειάς μου είναι πάντοτε ανθρωποκεντρική και ψυχοκεντρική. Η κινησιολογική γλώσσα λιτή και λυρική ανήκει στο είδος του σύγχρονου / release χορού με χρήση της βαρύτητας, της ροής, της αναπνοής. Δίνω όμως περισσότερη έμφαση στη δραματουργική εξέλιξη του έργου, στα μέσα που χρησιμοποιώ για να πω μια ιστορία, το πως δημιουργώ ποιητικές εικόνες, ρυθμούς και χειρονομίες. Το πως τελικά  επικοινωνώ αυτό που έχω στο νου και στη ψυχή μου με το ευρύ κοινό.

 

Παρίσι, Στοκχόλμη, Αθήνα, Λευκωσία : πως επηρεάζουν οι διαφορετικές προσλαμβάνουσες το έργο σας.

Η ιστορία, η κουλτούρα, το κλίμα, τα αισθητικά ρεύματα του κάθε τόπου και της κάθε εποχής είναι φυσικό να επηρεάζουν τη ζωή και τη δουλειά ενός καλλιτέχνη λιγότερο, ή περισσότερο. Για μένα που δε ρίζωσα για πολύ σε έναν τόπο ώστε αυτός ο διάλογος να αναπτυχτεί σε βάθος, μπορώ να πω πως ναι, πήρα στοιχεία. Αλλά αυτό που χαρακτηρίζει περισσότερο το έργο μου είναι η διασπορά ! Η απόσταση από το γενέθλιο τόπο, κι ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει ... νοσταλγία, εξιδανίκευση, έννοια του οικείου/ανοίκειου τόπου, την ανάγκη μιας ταυτότητας, τη μνήμη του σώματος, στοιχεία που χαρακτηρίζουν την καλλιτεχνική δημιουργία της διασποράς γενικότερα.

 

Το Σχήμα της Απουσίας : λέξεις – κλειδιά που χαρακτηρίζουν αυτή τη δουλειά. 

Δεν υπάρχουν συγκεκριμένες λέξεις ...είναι ένα εσωτερικό τοπίο επιθυμίας, νοσταλγίας και αναμονής. Είναι το Δε ξεχνώ της Κυπριακής ψυχής και ταυτόχρονα  μια πανανθρώπινη διαμαρτυρία για τα εγκλήματα του πολέμου και τη χειραγώγηση της ιστορικής αλήθειας.

 

Η τέχνη του χορού στην Ελλάδα της κρίσης : τι μήνυμα έχει να δώσει;

Μήνυμα δύναμης, αξιοπρέπειας, αλληλεγγύης. Χαίρομαι που βλέπω ότι δε λυγίζει η χορευτική κοινότητα, συνεχίζει να δημιουργεί και να διαπραγματεύεται σκληρά τους όρους της επιβίωσης της. Η ανάγκη για δημιουργία, για κριτική, για πρόσφορα ενός οράματος είναι και πρέπει να μείνει ζωντανή.

 

Τι σας επηρεάζει, τι σας απογοητεύει, τι σας εξελίσσει περισσότερο σήμερα ;

Μ’επηρεάζει η θετική, η αρνητική ενεργεία των τόπων και των ανθρώπων. Με απογοητεύει η δολιότητα και η διαφθορά. Η εξέλιξη είναι μια προσωπική απόφαση, δεν είναι κάτι που έρχεται από έξω κι είναι κάτι που συμβαίνει σε πολλά επίπεδα. Για μένα η μόνη ουσιαστική εξέλιξη είναι η ηθική. Είναι η στάση του καθενός μας απέναντι στη ζωή, στον άλλον, στη φύση, στον εαυτό μας. Αυτού του είδους η εξέλιξη διαποτίζει και την τέχνη και καθιστά ένα έργο, όχι μόνο αισθητικό, αλλά και πνευματικό.

 

info : 21 και 22 Οκτωβρίου 2011  |   Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, Πειραιώς 206, Ταύρος, τηλ. 210 3418 550 │ώρα 21:00 │εισιτήρια: 12€ ενιαίο, 10€ Μέλη Σωματείου Χορογράφων – Χορευτών (ΣΕ.ΧΩ.ΧΟ), Σπουδαστές Σχολών Χορού │www.mcf.gr

 

Δέσποινα Ψάλλη