Τα "γεωμετρικά" βήματα της Μαριάννας Καβαλλιεράτου

marianna-kavallieratoy

Η Μαριάννα Καβαλλιεράτου παρουσίασε πριν λίγες μέρες το Recalculate (Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, 19-21 Οκτ) την τρίτη κατά σειρά δουλειά της μετά το Moment (2010) και το Autorun (2012).

Μετά από 20 χρόνια συνεργασίας με τον Ρόμπερτ Ουίλσον στο Watermill (NY), η χορογράφος συγκεντρώνει εμπειρία, γνώση και κινείται δημιουργικά πλέον με βάση της την Ελλάδα. Σεμνή, επικοινωνιακή, εγκεφαλική μιλά για τον τρόπο της δουλειάς της, τις επιρροές της, τους στόχους τους.

Παραδέχετα ότι:

  • έχει μια εμμονή με τη λεπτομέρεια και τη γεωμετρία στο χώρο.
  • πάντα προσπαθεί να "σπάει" τη φόρμα στα έργα της, αλλά ποτέ δεν το καταφέρνει.
  • δουλεύοντας για μήνες το Recalculate χωρίς ήχο, όταν αυτός ήρθε να προστεθεί, βρέθηκε μπροστά σε ένα εντελώς διαφορετικό έργο.
  • είναι σημαντικό να μοιραζόμαστε στην τέχνη τις απόψεις όλων των λαών και να μη μένουμε κλειστοί στα σύνορά μας, είτε τα πραγματικά είτε τα καλλιτεχνικά.

Για το Recalculate

Η γεωμετρία των σωμάτων και του χώρου στον οποίο κινούνται:

«Στο Recalculate ήταν το ζητούμενο όλα να συμβαίνουν και να εξελίσσονται μέσα σε ένα αυστηρό γεωμετρικό πλαίσιο και περιορισμένο χώρο. Δούλεψα ξεχωριστά το χώρο και άφησα τα κινητικά μοτίβα πιο ελεύθερα. Τελικά, το ένα επηρέασε το άλλο, δηλαδή το σώμα το χώρο και αντίστροφα».

Η επιλογή διαφορετικής προέλευσης καλλιτεχνών:

«Ήθελα τέσσερεις εντελώς διαφορετικούς ανθρώπους, οι οποίοι να λειτουργούν κάτω από τους ίδιους κανόνες. Δουλέψαμε πολύ σχολαστικά το συγχρονισμό και την ομοιότητα στη χορογραφία και ακριβώς επειδή είμαστε τόσο διαφορετικοί, είναι ενδιαφέρον το πώς βγαίνει η προσωπικότητα του καθενός μέσα από την ίδια κίνηση».

 Για τις επιρροές της

Γονείς εικαστικοί και η «άλλη ματιά»:

«Βλέπω με τελείως άλλο εικαστικό μάτι, από τους υπόλοιπους στην οικογένεια! Είμαι η πιο αφαιρετική. Ήθελα πάντα να πηγαίνω κόντρα, άλλωστε αυτός είναι κι ο λόγος που υποσυνείδητα έγινα χορεύτρια και όχι εικαστικός!».

Ρόμπερτ Ουίλσον:

«Δεν θέλω να επαναλάβω κανένα στοιχείο από τη δουλειά του, όπως και δεν θέλω πάντα να με ταυτίζουν με τον Ουίλσον. Δεν θέλω να είμαι ένας κλώνος του. Σαφώς οι επιρροές της δουλειάς του είναι εμφανείς και αναπόφευκτες. Είναι τόσο επιβλητική η αισθητική του, που δεν μπορεί να μην αφήνει τα σημάδια της πάνω σε πολλούς καλλιτέχνες που έχουν συνεργαστεί μαζί του. Προσπαθώ όλα αυτά να τα κάνω όπλα μου, και να χτίσω το δικό μου λεξιλόγιο. Ούτως η άλλως, οι κινητικές επιλογές μου είναι πολύ διαφορετικές από του Μπόμπ. Εκείνο που κρατάω είναι τη δύναμη της λεπτομέρειας και την ακρίβεια».

Για τις κατευθύνσεις στη δουλειά της

«Δεν επιλέγω κάποια κατεύθυνση πριν την κάθε δημιουργία. Τα πράγματα κάπως έρχονται από μόνα τους. Με ενδιαφέρει όμως απόλυτα το παιχνίδι με το ρυθμό και η μουσικότητα της κίνησης και της εικόνας».

------------

φωτο © Αlessandro Giacalone

Δέσποινα Ψάλλη