Η Μαρία Γοργία σε…. 13 ερωτήσεις

maria-gorgia-web

Με αφορμή τη νέα της δουλειά Στην Τραμπάλα, η χορογράφος Μαρία Γοργία ιδρύτρια της ομάδας χορού Αμάλγαμα μοιράζεται μαζί μας σκέψεις, εμπνεύσεις, απογοητεύσεις, θυμούς.

Με μια πορεία στο χώρο της ελληνικής χορογραφίας που ξεκινά από το 1992, όταν βραβεύεται στο Διαγωνισμό Νέων Χορογράφων για το έργο της Εις τους τολμήσαντες εις την πραγματικότητα αντισταθήναι, η Μαρία Γοργία εξηγεί, ότι το έργο της Στην Τραμπάλα είναι γέννημα θρέμα ενός προβληματισμού που προκύπτει από την πολιτικο-κοικωνικο-οικονομική και αξιακή κρίση στη χώρα. Συνδέεται θεματολογικά με τις δύο προηγούμενες δουλειές της, Το στρώμα και Κρυμμένη στους Ελαιώνες και διατηρεί κοινό στοιχείο με αυτές, μια θεματολογία που αντλείται από την πολιτικο-κοινωνική Ιστορία της Ελλάδας.

 

1. Οι λέξεις-κλειδιά της Τραμπάλας
Θυμός, φόβος, ανασφάλεια, καχυποψία, παραμύθιασμα, πλεόνασμα πληροφορίας, διαδικτυακή εξάρτηση, μνησικακία, χιούμορ, σουρεαλισμός, Θυμός, χιούμορ, Θυμός…

2. Το θέμα που επανέρχεται στις δουλειές της
Κριτική στα κοινωνικά στερεότυπα. Στα τελευταία πέντε έργα (εκτός από Το στρώμα και Στην Τραμπάλα) οι έμφυλες ταυτότητες και η φεμινιστική και μεταφεμινιστική τέχνη, αποτελούν το αγαπημένο πεδίο έρευνας. Στην Τραμπάλα ο πολιτικοκοικωνικός άξονας υπερβαίνει το έμφυλο στοιχείο, αν και στο έργο αποδίδεται και μέσα από αυτό.

3. Η σχέση με άλλες Τέχνες (εκτός Χορού)
Θέατρο, σκηνογραφία, performance, βίντεο άρτ, μουσική, αποτελούν τους μνηστήρες που παντρεύομαι ως χορογράφος, κατά προτίμηση όλους στον ίδιο γάμο. Τα τελευταία χρόνια, ισχυρή πηγή έμπνευσης είναι και η πολιτική θεωρία. Απεχθάνομαι τις ταμπέλες-περιορισμούς «αυτό δεν είναι χορός, αυτό δεν είναι θέατρο». κτλ. Ας είναι ό,τι είναι, δε με ενδιαφέρει να βιαστώ να το κατηγοριοποιήσω, να του δώσω μια «ράτσα». Με ενδιαφέρει να έχει κάτι να πει, να αγγίζει, να προβληματίζει, να αναταράζει τα νερά…

4. Η Τέχνη στους καιρούς της κρίσης
Τελικά βλέπω ότι λειτουργεί ως ψυχοθεραπεία! Δεν εξηγείται αλλιώς η υπερπληθώρα π.χ. παραστάσεων θεάτρου και η αξιόλογη προσέλευση του κοινού! Βέβαια στο χορό έχουν πέσει πολύ οι παραγωγές. Έχει και αυτό την εξήγησή του: είναι -- όσο κι αν ακούγεται περίεργο-- πιο ζημιογόνες από το θέατρο, καθώς οι παραστάσεις χορού ανεβαίνουν για πολύ μικρότερο διάστημα από ό,τι εκείνες του θεάτρου και το κοινό του χορού είναι πολύ πιο μικρό σε αριθμό.

5. Ο Χορός στην Ελλάδα, πικρή ιστορία που…
..έχει μεγάλη ανάγκη από σοβαρή και σταθερή οικονομική στήριξη από το Κράτος, σοβαρή προβολή και στήριξη από τα ΜΜΕ (και την tv, η οποία προβάλλει μόνο τα εμπορικά του είδη και σπανιότατα τα έντεχνα), σημαντικές αλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστημα!

6. Χορογραφία που λάτρεψε
Δύσκολο να ξεχωρίσω μία! Θεωρώ σημαντικές αρκετές χορογραφίες για διαφορετικούς λόγους (Trio A, Dead Dreams of Monochrome Men), αρκετές τής Meg Stuart και τής Trisha Brown. Παρόλα αυτά, απολαμβάνω περισσότερο το μετα-μεταμοντέρνο θέατρο τα τελευταία χρόνια.....

7. Υποκλίνεται σε προσωπικότητες όπως...
Pina Bausch, Trisha Brown, Lloyd Newson…Δεν έχω βρει ακόμη άλλους, νεώτερους, που να με αγγίξουν τόσο, αν και έχω ανάγκη να θαυμάσω κάτι ακόμη πιο σύγχρονο.

8. Ο ορισμός του Καλλιτέχνη
Ο ανήσυχος άνθρωπος, που έχει ανάγκη να εκφραστεί και να μοιραστεί τις ιδέες-ανησυχίες του, που προβληματίζεται και προβληματίζει, που θέλει να αλλάξει την “κανονικότητα” γύρω του, γιατί είναι κάποιες φορές σχεδόν επιβεβλημένη. Βέβαια είναι συχνά και ο νάρκισσος, ο εγωκεντρικός…

9. Καθοριστική στιγμή
Πολύ νωρίς, στο 3ο έτος της Κρατικής Σχολής Χορού, όταν αντιλήφθηκα την πρωτόγνωρη ηδονή του χορογραφείν!

10. Πηγές έμπνευσης
Πολιτική θεωρία, φιλοσοφία, ψυχανάλυση, εικόνες από το δρόμο, βιβλία, ταξίδια, άνθρωποι, προσωπικές εμπειρίες, άλλες τέχνες (εικαστικά, θέατρο, κινηματογράφος, σκηνογραφία), αλλά και σπορ (σκι, ιστιοπλοΐα και άλλα), εικόνες λίγο πριν κοιμηθώ και λίγο πριν ξυπνήσω…Γι΄ αυτό μου αρέσει να κοιμάμαι πολύ…

11. Ώθηση για εξέλιξη
Οι ασκήσεις αυτογνωσίας, η επιλογή της μοναξιάς όταν πρέπει, η παρατήρηση του κόσμου από έξω.

12. Ο θυμός καραδοκεί όταν υπάρχουν...
Η απουσία αίσθησης δικαίου, η θρασυδειλία, η έλλειψη τόλμης, ο παρτακισμός, ο συμβιβασμός, το βόλεμα, η εξαπάτηση…

13. Το στέκι αυτής της περιόδου
Πολλά και κανένα…σπίτι, Εξάρχεια, Κεραμεικός, καντίνα social..

 


info: Στην Τραμπάλα, ομάδα χορού Αμάλγαμα | θέατρο Rabbithole, Γερμανικού 20, Κεραμεικός, Αθήνα, κρατήσεις τηλ.: 210- 5249903 | Ώρα έναρξης: 21.30 | Τιμές εισιτηρίων:10€ και 5€ (φοιτητικό) | Ημερομηνίες παραστάσεων: 24, 25, 31 Ιανουαρίου και 1, 7, 8, 14, 15, 21, 22 Φεβρουαρίου  2014


 

dancepress