Rootlessroot / Λίντα Καπετανέα - Jozef Frucek

linda--jozef---credit_srdjan-stanojevic-web

Η Λίντα και ο Jozef μιλούν ο ένας για τον άλλο και σχολιάζουν τις δουλειές τους

 

(Πρώτη δημοσίευση στο Dancepress.gr στις 2/2/2011)

 


Με επιρροές από τον Wim Vandekeybus στην ομάδα του οποίου γνωρίστηκαν και ξεκίνησαν τη συνεργασία τους -- «το λεξιλόγιό του κυλά ακόμη στις φλέβες μας», είχε πει η Λίντα πριν λίγα χρόνια--, ο Jozef Frucek και η Λίντα Καπετανέα διαμορφώνουν με τη RootlessRoot που ίδρυσαν το 2006, τη δική τους εκφραστική γλώσσα. Χαρακτηριστικά συστατικά της δουλειάς τους, είναι το στοιχείο μιας εκρηκτικής κίνησης, που συχνά οδηγεί το σώμα στα όρια του και μια διάθεση απεγκλωβισμού από τα συμβατικά χορευτικά λεξιλόγια.

Ο Jozef με την πολυσύνθετη παιδεία του, ως θεατρικού ηθοποιού, χορογράφου, ασκούμενου για πολλά χρόνια στις πολεμικές τέχνες, διδάκτορα στον τομέα της Τέχνης και η Λίντα με το ισχυρό τεχνικό της υπόβαθρο και την έντονη σκηνική παρουσία της, διαμορφώνουν έναν επικοινωνιακό κώδικα από στοιχεία θεατρικά, πολεμικών τεχνών, τεχνικής σύγχρονου χορού και δοκιμάζουν να επικοινωνήσουν με αυτό το εκφραστικό υλικό βαθύτερες έννοιες και αναζητήσεις.


Sudden Showers of silence ( 2006 ) 

   

Λίντα : «Εστιάσαμε στο χαρακτήρα και στις ψυχολογικές πτυχές των ηρώων και αυτή η οπτική λειτούργησε και ως γνώμονας για τη δημιουργία της κίνησης. Ήταν 50' μάχης και έρωτα επί σκηνής… Είναι ένα έργο που το χορεύουμε ακόμη. Το Μάρτιο θα το δείξουμε στη Λουμπλιάνα. Παρόλο που είναι πολύ κουραστικό λόγω της κίνησης, εδώ και τρία χρόνια ακόμη το εξελίσσουμε και το βελτιώνουμε ».

Jozef : «Είναι ένα έργο ακόμη ζωντανό. Αλλά και εμείς οι ίδιοι μεγαλώνουμε και βλέπουμε τα πράγματα διαφορετικά. Έχουμε βάλει πολύ από τη ψυχή μας σε αυτή τη δουλειά και το κοινό την έχει δεχθεί με ενθουσιασμό ».

 


UNA - Unknown negative activity ( 2009 )

    

Λίντα : «Θέλαμε να συμπεριλάβουμε ένα παιδί σε αυτή την παράσταση και το συγκεκριμένο, είναι πραγματικά ένα ταλαντούχο παιδί. ΄Εχει εξαιρετική κίνηση και δεν τη διδάξαμε πολύ. Συνυπήρχε μαζί μας στη σκηνή φυσικά…Στην Ελλάδα το κοινό υποδέχτηκε το έργο πολύ καλά. Το θέμα της UNA δεν είναι μόνο ένα ζευγάρι που έχει παιδί και οικογένεια, αλλά πρόκειται για ένα θέμα πολιτικό που έχει να κάνει με κάθε είδους κατάχρηση ».

Jozef : «Με αυτή τη δουλειά θέλαμε να κάνουμε μια διαφορετική σύνθεση. Το Sudden Showers of silence είχε πιο πολλά στοιχεία από το χορευτικό μας παρελθόν. Στην πορεία συνειδητοποιήσαμε, ότι το να χορεύουμε στη σκηνή είναι πολύ περιοριστικό και ήρθε η ιδέα μιας πιο σύνθετης συνεργασίας. Η Μάρθα Φριτζήλα, δε συμμετείχε απλώς. Είχε ενεργό ρόλο στο έργο. Το UNA στην πρεμιέρα του στη Μπρατισλάβα είχε κακές κριτικές. Όλοι έπαθαν σοκ βλέποντας ένα παιδί στη σκηνή. Μίλησαν για κακομεταχείριση ενός αθώου παιδιού, η μουσική δεν τους άρεσε και χαρακτήρισαν την Μάρθα χοντρή και άσχημη. Ήταν η αρχή της περιοδείας και είχαν έρθει να δουν το έργο και κάποιοι managers, οι οποίοι μας ενημέρωσαν, ότι σε χώρες, όπως πχ. το Βέλγιο, δε θα μας επέτρεπαν να παρουσιάσουμε ένα παιδί στη σκηνή. Σε άλλα μέρη όμως η υποδοχή ήταν εξαιρετική, το κοινό χειροκροτούσε πριν καλά καλά τελειώσουμε ».

 


100 wounded tears ( 2009) – Βραβείο Herald Angel Awards

   

Λίντα : «Η χορογραφία ήταν δική μας, αλλά η παραγωγή έγινε από την τσεχοσλοβάκικη ομάδα DOT 504. Για μας αυτή η δουλειά είχε το πλεονέκτημα ότι δεν χορεύαμε και έτσι μπορούσαμε να δούμε καλύτερα απ’ έξω. Αυτό που προσπαθήσαμε να δώσουμε ήταν περισσότερο η ψυχολογία της εικόνας, παρά ή ίδια η εικόνα. Παίξαμε με πολλές λεπτομέρειες. Δεν ασχοληθήκαμε αν αυτό, ή το άλλο είναι πιο όμορφο για το κοινό, αλλά επενδύσαμε περισσότερο σε αυτό που έβγαινε από μέσα μας».

Jozef : «Εξαιρετική συνεργασία και η πρώτη δουλειά που κάναμε με αυτή την ομάδα ταξίδεψε σε 100 θέατρα… Στο έργο συμμετείχε και ένας ηθοποιός που έχει βραβευθεί με ΄Οσκαρ και η μουσική ήταν ενός καλλιτέχνη που στις δεκαετίες ’80 και ’90 θεωρείτο cult προσωπικότητα. Ο συνδυασμός ήταν εκλεκτός. Το 100 wounded tears επιλέχθηκε να παρουσιαστεί στο Internationale Tanzmesse, στο Ντίσελντορφ. Ήταν μια εξαιρετική ευκαιρία για να δει ο κόσμος τη δουλειά μας, γιατί από την Ελλάδα δεν είναι και τόσο εύκολο να εξάγεις τη δουλειά σου. Οι κριτικοί συνήθως μας καταλογίζουν ότι κάνουμε έργα σκοτεινά και τραγικά. Τα έργα μας δεν μιλούν για Ευτυχία. Νομίζω ότι αυτό το έργο ήταν πολύ επικοινωνιακό. Το κοινό μπόρεσε να «διαβάσει» την ιστορία του, να συνδεθεί μαζί του. Μας έκαναν κριτική, ότι η δραματουργία είχε πολλά κενά, αλλά όταν το έργο βραβεύθηκε, οι ίδιοι κριτικοί μετά άλλαξαν γνώμη…»

 


Noach - Research project του Jozef Frucek

    

Jozef : «Δούλεψα για αυτό το έργο 7 χρόνια παρουσιάζοντάς το σε διαφορετικές τοποθεσίες, σε θέατρα, σε κτήρια, δείχνοντας ολόκληρο, ή μέρος του έργου, ή μια σύντομη version του. Έκανα μια ταινία με το υλικό που είχα συλλέξει… που ήταν πραγματικά κακιά, ήταν καταστροφή ! Νομίζω πως όλο το concept ήταν λάθος από την αρχή. Το κοινό πίστευε ότι θα έρθει να με δει να χορεύω, ότι είμαι καλός περφόρμερ… έρχονταν στο θέατρο και εγώ έσβηνα τα φώτα και έκανα την performance μου μέσα στο σκοτάδι για 40΄- 50΄. Και εκνευρίζονταν… Το θέμα ασχολιόταν με την κιβωτό του Νόε, την επιβίωση, τη διαφθορά του πολιτισμού. Το ερώτημα μου ήταν, ποια είναι τα κατάλληλα εκείνα άτομα που επιλέγονται για να διασώσουν και διαδώσουν τον πολιτισμό. Ποιος επωμίζεται τέτοια τεράστια ευθύνη. Αυτό ήταν και το κεντρικό θέμα της έρευνας ».

 


Eyes in the colors of the rain ( 2011 ) *

    

Jozef : «Η νέα αυτή δουλειά μιλά για τη δημιουργία και την καταστροφή. Καταστρέφουμε τις ψυχές και τα σώματά μας για να δώσουμε ζωή σε κάτι νέο… Μιλάει για όλων των ειδών τις καταστροφές. Ασχολείται επίσης με το θέμα της διαφθοράς του Πολιτισμού, της πίστης, της θρησκείας. Η κίνηση μας παραμένει... σε ένταση γιατί προσπαθούμε να εκφράσουμε έτσι τα συναισθήματά μας, να φτάσουμε στα σωματικά μας όρια». 

Λίντα : «Παρόλο που την αρχή της δημιουργίας είπαμε ότι δεν θα χρησιμοποιήσουμε τόσο το σώμα, το πρώτο πράγμα που κάναμε ήταν… να χρησιμοποιήσουμε το σώμα ! Νομίζω πως είναι κάτι που βρίσκεται στην ψυχή μας, στη φύση μας..»

Jozef : « Είναι και κάτι άλλο.. θεωρώ ότι δεν είμαστε και τόσο in fashion με το σύγχρονο χορό. Σήμερα, δε χορεύουν πλέον τόσο πολύ, γιατί όλα τείνουν να είναι πιο conceptual. Και είναι δύσκολο να επιβιώσεις με το είδος της δικής μας δουλειά, αλλά τέλος πάντων, μου αρέσει να κινούμαι και περιθωριακά...»

 

 


   

  

ΛΙΝΤΑ : Ο Γιόζεφ με εμπνέει κυρίως λόγω του παρελθόντος του. Δεν έχει σπουδάσει χορό και έτσι από την αρχή που ξεκινήσαμε να χορεύουμε μαζί, με γοήτευε το γεγονός, ότι δεν είχε τις ποιότητες ενός χορευτή. Αυτό ήταν για μένα μεγάλη πρόκληση, να χορεύεις με κάποιον που στο background του συμπεριλαμβάνεται το μπάσκετ, οι πολεμικές τέχνες, η ηθοποιία. Προσπαθώ να συνδυάζω τις δικές του γνώσεις με τις δικές μου. Ο Γιόζεφ γράφει όλα τα κείμενα για τις παραστάσεις μας. Εγώ έχω ιδέες, αλλά δεν μπορώ να γράφω κείμενα. Εκείνος βάζει στο χαρτί τις σκέψεις μου με πολύ ωραίο τρόπο.

 JOZEF : Συμπληρώνουμε ο ένας τον άλλον. Η Λίντα έχει πολύ ισχυρή διαίσθηση. Και αυτό είναι ένα από τα πιο δυνατά στοιχεία για την Τέχνη. Για μένα δεν είναι η σύλληψη. Η σύλληψη είναι κάτι σημαντικό και ενδιαφέρον, αλλά αν δεν έχεις διαίσθηση που θα σε συνδέσει με κάτι υψηλότερο, κάτι θεϊκό… Επιπλέον, η Λίντα είναι μια εξαιρετική χορεύτρια και το έχει αποδείξει. Φέρνει όλη της τη δύναμη στις δουλειές μας με την ποιότητα της κίνησης της. Είναι σπουδαία γυναίκα, ακόμη και κουρασμένη, με ακολουθεί σε όλες τις καλλιτεχνικές μου δραστηριότητες. Ποιά άλλη γυναίκα θα το έκανε αυτό; 


 

   

 


info → * EYES IN THE COLORS OF THE RAIN -  ΠΟΤΕ :11 - 13 & 16 - 20 Φεβρουαρίου 2011 │ ΠΟΥ : Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, Λ. Συγγρού 107 – 109, Αθήνα │ ΩΡΑ : 21:00 │ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ : 22€, Φοιτητικό 12€ │ Τηλεφωνική πώληση εισιτηρίων: τηλ. 210 900 5 800 ( Δε – Κυρ 9:00-21:00 ) και ηλεκτρονική πώληση εισιτήριων στο www.sgt.gr


 

Δέσποινα Ψάλλη