20 πράγματα που αξίζει να γνωρίζετε για τον Maurice Béjart

b376ab96-e1d4-44b0-bf60-000000000297

  1. Εξαιρετική φυσιογνωμία της τέχνης του χορού, έπαιξε σημαίνοντα ρόλο στη διαμόρφωση της χορευτικής Ευρωπαϊκής σκηνής για πάνω από μισό αιώνα, δημιουργώντας περισσότερα από 250 μπαλέτα.
     
  2. Γεννήθηκε στη Μασσαλία την 1η Ιανουαρίου 1927 και πέθανε στις 22 Νοεμβρίου 2007, σε ηλικία 80 ετών, στη Λωζάνη.
     
  3. Γεννήθηκε Γάλλος με πατρικές ρίζες από τη Σενεγάλη. Πέθανε Γαλλο-Ελβετός, ενώ ο ίδιος πάντοτε ένιωθε βαθιά στη ψυχή του Βέλγος.
     
  4. Πατέρας του υπήρξε ο φιλόσοφος Gaston Berger και το αληθινό του όνομα ήταν Maurice Berger. Το αντικατέστησε με το ψευδώνυμο Béjart, σα φόρο τιμής στο Μολιέρο από το όνομα της συζύγου του, Armande Béjart.
     
  5. Ξεκίνησε το χορό σε νεαρή ηλικία ύστερα από τη συμβουλή ενός γιατρού. Στα δεκατέσσερά του, γοητευμένος από τον Serge Lifar, γράφτηκε στην Όπερα του Παρισιού και μαθήτευσε κοντά στην Lioubov Egorova, την Janine Charrat και τον Roland Petit. Παράλληλα σπούδασε φιλοσοφία. 
     
  6. Σημαντικοί σταθμοί στη χορευτική του πορεία ήταν η συνεργασία του με το International Ballet στο Λονδίνο και το Cullberg Ballet, στη Σουηδία. 
     
  7. Ίδρυσε την πρώτη του ομάδα χορού Les Ballets Romantiques το 1953, την οποία στη συνέχεια μετονόμασε Les Ballets de l’Etoile και αργότερα Ballet-Théâtre. 
     
  8. Το 1960 ίδρυσε στις Βρυξέλλες το Ballet du XXe siècle, τη διεθνή ομάδα του, που του χάρισε απεριόριστη φήμη για 30 περίπου χρόνια. Εγκαταλείποντας τις Βρυξέλλες εγκαταστάθηκε στη Λωζάννη, όπου ίδρυσε την ομάδα Béjart Ballet Lausanne το 1987. Τελευταία του δημιουργία το 2002, η ομάδα του Compagnie M για νέους χορευτές. 
     
  9. Εξαίρετος παιδαγωγός, από τις τάξεις του αναδείχθηκαν σπουδαίοι σύγχρονοι χορογράφοι, όπως η Anne Teresa De Keersmaeker και η Maguy Marin. 
     
  10. Πασίγνωστη είναι η σχολή χορού Mudra στις Βρυξέλλες που ίδρυσε το 1970, και που επέκτεινε στο Ντακάρ το 1977. Με τη μετεγκατάσταση του Béjart στην Ελβετία, η σχολή Mudra θα κλείσει και εκείνος θα συνεχίσει το παιδαγωγικό του έργο στην σχολή Rudra που θα ιδρύσει στη Λωζάνη, το 1992. 
     
  11. Όνειρο του ήταν να εκδημοκρατίσει τον κλασικό χορό και να τον κάνει πιο προσιτό στο ευρύ κοινό. Ήταν ο πρώτος προσκεκλημένος χορογράφος του Φεστιβάλ της Αβινιόν το 1966, εμπνευστής της Τελετής Έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του 1968 στο Μεξικό, και σκηνοθέτης των εορταστικών εκδηλώσεων του 1971, στη Περσέπολη. 
     
  12. Έδωσε μια νέα αισθητική στον κλασικό χορό, αποδομώντας κλισέ και πρότυπα αιώνων: μια μοντέρνα αισθητική στο κουστούμι και στη σκηνογραφία, μια νέα αντίληψη για την αναπαράσταση των δύο φύλων και του σώματος, ενώ συχνά έδινε στα έργα του κοινωνικές προεκτάσεις.
     
  13. Ταξιδέψε πολύ στην Αφρική, την Ανατολή, το Ισλάμ ανακαλύπτοντας τις ανατολικές θρησκείες. Έτσι ανέπτυξε ένα ιδιαίτερο γούστο για τους χορούς του κόσμου, με αποτέλεσμα στις χορογραφίες του, το φολκλόρ στοιχείο να συνδιαλέγεται συχνά με το κλασικό. 
     
  14. Διακρίθηκε, βραβεύθηκε και του αποδόθηκαν πολλαπλοί φόροι τιμής: στο Βέλγιο, στην Ιαπωνία, στη Γαλλία, στην Πορτογαλία, στην Ουγγαρία. 
     
  15. Στην Ιαπωνία ο αυτοκράτορας Χιροχίτο τον τίμησε με τις ύψιστες για ένα καλλιτέχνη τιμές, όπως επίσης μεγάλη τιμή έλαβε και από την Γιαπωνέζικη Ακαδημία Τεχνών.
     
  16. Το Φεβρουάριο του 2007 ίδρυσε το Fondation Maurice Béjart με σκοπό τη διαχείριση των πνευματικών δικαιωμάτων του έργου του και την υποστήριξη νέων καλλιτεχνών σε επίπεδο δημιουργίας, εκπαίδευσης και έρευνας.
     
  17. Υπήρξε λάτρης της Ελλάδας, συχνός επισκέπτης της χώρας μας, χορογράφος στην Επίδαυρο, στο Ηρώδειο, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, φίλος και συνεργάτης του Μίκη Θεοδωράκη και του Μάνου Χατζιδάκη. 
     
  18. Εκτός από χορογράφος είχε αναλάβει δουλειές ως θεατρικός σκηνοθέτης (La Reine verte, Casta Diva, Cinq Nô modernes, A-6-Roc), σκηνοθέτης όπερας (Salomé, La Traviata et Don Giovanni), και κινηματογραφιστής (Bhakti, Paradoxe sur le comédien...). Ήταν επίσης εκδότης πολλών βιβλίων. 
     
  19. Το τελευταίο του έργο Le tour du monde en 80 minutes έμεινε ανολοκλήρωτο, σύμβολο μιας πορείας χωρίς τέλος. 
     
  20. Η μνήμη του θα μείνει ανεξίτηλη στο χρόνο μέσα από δύο τουλάχιστον κορυφαία και ιστορικά έργα του, το Μπολερό (1960) και την Ιεροτελεστία της Άνοιξης (1959).

 

[Πρώτη δημοσίευση 4 Φεβρουαρίου 2011]

dancepress.gr