Τράγιαλ Χάρελ: "Judson Church is Ringing in Harlem"

trajal-harrell

Φεστιβάλ Made in Usa

Τι θα συνέβαινε ιστορικά αν ο μεταμοντέρνος χορός συναντούσε το voguing – το φανταχτερό «χορευτικό» υβρίδιο που ξεπήδησε από τις συνοικίες του Χάρλεμ στα τέλη της δεκαετίας του ΄60;

Ο Τράγιαλ Χάρελ (Trajal Harrell) θέτει ένα προκλητικό, υποθετικό ερώτημα για να εξετάσει τον τρόπο που η ιστορία κατασκευάζεται και ερμηνεύεται.

Πώς επανατίθενται οι προβληματισμοί γύρω από το σώμα ως πεδίο πολιτικών και κοινωνικών αντιπαραθέσεων, διεκδίκησης της διαφορετικότητας, με το πάντρεμα δύο φαινομενικά ασύνδετων χορευτικών στιλ;

Ο Τράγιαλ Χάρελ επιχειρεί μια διασταύρωση του voguing και του μεταμοντέρνου χορού, όχι τόσο για να αναπαράγει το γενικευμένο κλίμα της αντικουλτούρας των όψιμων 60s, όσο για να επαναφέρει στο προσκήνιο το σώμα, ως πυρήνα συγκρότησης του εαυτού και διεκδίκησης της διαφορετικότητας.

Στο Judson Church is Ringing Harlem –παραλλαγή για τρεις χορευτές του έργου Twenty Looks or Paris is Burning, το οποίο προσαρμόζεται στον εκάστοτε χώρο παρουσίασης, ο Τράγιαλ Χάρελ φέρνει την ιστορία στα «μέτρα μας»! Ο νεαρός, αντισυμβατικός χορογράφος από τη Νέα Υόρκη επιχειρεί μια queer ανάγνωση της ιστορίας, μια φανταστική συνάντηση δύο κόσμων ώστε να φωτίσει πώς το ίδιο το σώμα «διαβάζει» / ερμηνεύει τα ιστορικά γεγονότα. Ο τίτλος του έργου κάνει μνεία στο εμβληματικό πλέον ντοκιμαντέρ της Jennie Livingston, Paris is Burning, στο οποίο αποτυπώνεται η γκέι, διαφυλική και παρενδυσιακή κουλτούρα των προαστίων της Νέας Υόρκης, και πιο συγκεκριμένα του Χάρλεμ, στη δεκαετία του ‘80.

Το voguing αναπτύχθηκε στους κόλπους των ημι-παράνομων αιθουσών χορού, των αποκαλούμενων houses («οίκοι»), που λάμβαναν την ονομασία τους από την ευρηματική χρήση των λογοτύπων οίκων μόδας. Κινησιολογικά, αντιγράφει τις πόζες των μοντέλων στις φωτογραφίσεις μόδας, χρησιμοποιώντας όμως ενίοτε προκλητικές στάσεις και χειρονομίες. Συχνά, το voguing διεξάγεται ως μια μορφή «διαγωνισμού» ανάμεσα σε δύο υποψήφιους.

Η Judson Church, από όπου ξεπήδησε ο μεταμοντέρνος χορός στην Αμερική της δεκαετίας του ’60, αποτελεί ορόσημο στην ιστορία του χορού του 20ού αιώνα. Μεταξύ των δημιουργών της, ήταν η Trisha Brown, η Lucinda Childs, ο Steve Paxton και πολλοί άλλοι, οι οποίοι κατέρριψαν τις παγιωμένες «αλήθειες» του μοντέρνου χορού ανοίγοντας δρόμο σε νέες αναζητήσεις. Παρότι η Judson Church είναι διάσημη ως ο εμβληματικός χώρος του μεταμοντέρνου χορού, ήταν και εξακολουθεί να είναι μια ενεργός εκκλησία.

Χορογραφία: Trajal Harrell
Χορευτές: Trajal Harrell, Thibault Lac, Ondrej Vidlar
Διάρκεια: 1 ώρα και 10΄
Η παράσταση είναι στα αγγλικά.

Τη Δευτέρα 14 Νοεμβρίου 2016 μετά την παράσταση, θα ακολουθήσει συζήτηση του κοινού με τους συντελεστές (στα αγγλικά, χωρίς διερμηνεία)
Συντονισμός: Γιώργος Μητρόπουλος, δημοσιογράφος
 


info: Στέγη Ιδρύματος Ωνάση (μικρή σκηνή), Λ. Συγγρού 107 – 109, Αθήνα (μετρό Συγγρού-Φιξ) │ Ώρα: 19.00 │Τιμές εισιτηρίων: κανονικό: 10€. Μειωμένο, φίλος ή μικρή παρέα (5-9 άτομα): 8€. Μεγάλη παρέα (10+ άτομα): 7€. ΑΜΕΑ & άνεργοι: 5 € - συνοδός ΑΜΕΑ: 8€. Γραμμή εισιτηρίων: τηλ. 210 900 5 800 ( Δε – Κυρ 9:00-21:00 ) και ηλεκτρονικά στο www.sgt.gr


 

dancepress.gr