'GALA' - Jérôme Bel

gala-11-c-photographe-josefina-tommasi_p-web

Μια παράσταση-ωδή στη διαφορετικότητα, ένα γκαλά με πρωταγωνιστές ανθρώπους της διπλανής πόρτας, της πόλης μας, που καταθέτουν επί σκηνής εαυτούς, θέτοντας και πάλι το ερώτημα: τι είναι χορός;

Τι είναι χορός, αναρωτιέται ο Ζερόμ Μπελ (Jérôme Bel), το «κακό παιδί» της γαλλικής χορευτικής σκηνής που επιμένει στον παιγνιώδη και διαλεκτικό χαρακτήρα της τέχνης. Στη νέα αυτή παραγωγή, o Ζερόμ Μπελ χρησιμοποιεί την πιο κοινότοπη θεατρική φόρμα, το γκαλά, για να αναδείξει ό,τι λιγότερο κοινότοπο: ένα χορό ιδιοσυγκρασιακό, κοινωνικό, απαλλαγμένο από στερεότυπα και κανόνες έκφρασης. Συγκεντρώνει ανθρώπους κάθε ηλικίας, τάξης και κινητικής ιδιαιτερότητας, μετατρέποντας τη σκηνή σε κάδρο της κοινωνικής πραγματικότητας. Καθένας από εμάς μπορεί να συμμετέχει, ως δυνητικός ερμηνευτής της ίδιας της ταυτότητάς του, αλλά και των συμβάσεων που την κατασκευάζουν.

Ο Μπελ, προκλητικά ευφυής και ανατρεπτικός δημιουργός, συνοψίζει με το έργο του εκείνο το είδος του καλλιτέχνη που συνεχώς διευρύνει τα όρια της σκηνής, παίζοντας με τις προσδοκίες και τις προσλαμβάνουσες των θεατών. Για τον Μπελ, η σκηνή αποτελεί ένα εργαστήρι πειραματισμών: άλλοτε ως δυνάμει χώρος κριτικής της σύγχρονης ζωής και άλλοτε πάλι ως αμφίσημο κατώφλι που στόχο έχει να προβληματοποιεί και όχι να επιβεβαιώνει τις επικρατούσες κοινωνικές αντιλήψεις. Σε κάθε περίπτωση, οι παραστάσεις του αποτελούν γεγονότα, λόγω της σχέσης που εγκαθιδρύει ανάμεσα στους ερμηνευτές και το κοινό, αλλά και επειδή τα θέματα με τα οποία καταπιάνεται, δεν οριοθετούνται απλώς στη θεατρική σκηνή, μα διαχέονται στην καθημερινή ζωή, χειραφετούν το βλέμμα και αφυπνίζουν τον θεατή.

Αφορμή για το έργο Gala αποτέλεσαν κάποια σεμινάρια με ερασιτέχνες από την ευρύτερη περιοχή του Seine Saint-Denis (Παρίσι). Ο Μπελ αναζητούσε μια ευέλικτη θεατρική φόρμα, η οποία θα ήταν προσβάσιμη σε ανθρώπους χωρίς χορευτική παιδεία και από την οποία θα προέκυπτε ένα πολυποίκιλο κινητικό υλικό. Σκοπός του ήταν η κατάθεση των ανθρώπων αυτών να είναι όσο το δυνατόν πιο αυθεντική, ανεπηρέαστη από προϋπάρχοντες κώδικες και στυλ. Στο Gala –που αναφέρεται ακριβώς σε αυτή τη διάθεση παντρέματος ετερόκλητων στοιχείων, τα οποία δεν δημιουργούν μια ενιαία αφηγηματική φόρμα– ο χορογράφος επεδίωξε να εισάγει μια συνθήκη όπου τόσο το ατομικό, όσο και το συλλογικό, μπορούν να υπάρξουν χωρίς το ένα να υπονομεύει το άλλο. Αν το καλοσκεφτεί κανείς, με κοινωνικούς όρους, αποτελεί την επιθυμητή και ιδανική κοινωνική συνθήκη συνύπαρξης με τον Άλλον.

Όπως οι ήρωες στο Worstword Ho του Σάμουελ Μπέκετ, ο Μπελ παροτρύνει τους περφόρμερς να «προσπαθήσουν ξανά. Να αποτύχουν ξανά. Να αποτύχουν καλύτερα», ώστε να μετατρέψουν τις όποιες ερμηνευτικές αδυναμίες ή την όποια έλλειψη δεξιοτήτων σε μια διαφορετική αίσθηση πλαστικότητας. Είναι ένας εντελώς διαφορετικός τρόπος να παράγει κανείς κίνηση, ξεκινώντας από αυτό στο οποίο «υστερεί». Η παράσταση αποτελεί εγκώμιο «αντι-τεχνογνωσίας», χωρίς αυτό να σημαίνει ότι καταλήγει να γίνει ωδή στη μετριότητα.


Σε όλη την εργογραφία του Μπελ, διαπιστώνει κανείς έναν ιδιαίτερο τρόπο διαχείρισης της σωματικότητας, της «αλήθειας» που το ίδιο το σώμα εκπέμπει – «αλήθεια» όχι με όρους οικουμενικούς, ως κάτι υπερβατικό, αλλά ως μια οπτική που μας επιτρέπει να δούμε το ίδιο το υποκείμενο πίσω από αυτό που ερμηνεύει ή επιχειρεί να αποδώσει σκηνικά. Αυτή η «δόση αλήθειας», η αδιαμεσολάβητη παρουσία των περφόρμερ-καθημερινών ανθρώπων, παρέχει στο κοινό τη δυνατότητα να παρακολουθήσει τις δράσεις επί σκηνής δίχως κριτική διάθεση, να παραμερίσει τις υψηλές προσδοκίες και να εναρμονιστεί-συσχετιστεί με τη διαφορετικότητα του κάθε ερμηνευτή. Να πλησιάσουμε τον άλλον, κατά τον Μπελ, σημαίνει μάλλον να καταστούμε γνώστες της ποικιλότητας των κόσμων μας.


Σύλληψη: Jérôme Bel
Από και με τους: Ελεάννα Ανδρεούδη, Ζοέλ Ανοσίκε, Φελίσια Ανοσίκε, Χρήστος Γιούσεφ, Τάσος Δαρούσος, Αλεξία Καδόγλου, Σοφία Καλατζοπούλου, Ηλίας Καρατζογιάννης, Κάντυ Καρρά, Κογιέ, Νάντια Κοντογεώργη, Άννα Κουρουπού, Μαργαρίτα Κώστογλου, Μάξιμος Μουμούρης, Αριστέα Παναγιωτακοπούλου, Κατριάννα Παντέλη, Σταυρούλα Σαμαρά, Ηλίας Χατζηγεωργίου, Ανδρέας Χότζα, Μαρία Χρυσανθακοπούλου
Διάρκεια παράστασης: 90 λεπτά

 


info: Στέγη Ιδρύματος Ωνάση (κεντρική σκηνή), Λ. Συγγρού 107 – 109, Αθήνα (μετρό Συγγρού-Φιξ) │ Ώρα: 20.30 │Τιμές εισιτηρίων: κανονικό: 7€, 10€, 12€, 15€, 18€. Μειωμένο, φίλος ή μικρή παρέα (5-9 άτομα): 8€, 10€, 12€, 14€. Μεγάλη παρέα (10+ άτομα): 7€, 9€, 11€, 13€. ΑΜΕΑ & άνεργοι: 5 € - συνοδός ΑΜΕΑ: 10€. Γραμμή εισιτηρίων: τηλ. 210 900 5 800 ( Δε – Κυρ 9:00-21:00 ) και ηλεκτρονικά στο www.sgt.gr


φωτο © Josefina Tommasi


 

dancepress.gr