Η Λίμνη των Κύκνων, σε χορογραφία Κ. Ρήγου

limnh-twn-kyknwn-toy-k-rhgoy-5814-fwto-maria-xeilopoyloy

Μετά την τεράστια επιτυχία που σημείωσε την περσινή σεζόν, η Λίμνη των κύκνων του Τσαϊκόφσκι με το Μπαλέτο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής επαναλαμβάνεται για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων. Έργο διαχρονικό συναρπάζει και συγκινεί το κοινό, ενώ την ίδια στιγμή αποτελεί πρόκληση στην καριέρα των χορευτών, αφού οι δεξιοτεχνικές ικανότητες και ο λυρισμός που απαιτούνται για την ολοκληρωμένη ερμηνεία του αγγίζουν τα ανθρώπινα όρια. Παράλληλα, πρόκειται και για ένα μουσικό έργο μεγάλων ερμηνευτικών απαιτήσεων.

H παραγωγή της Λίμνης των κύκνων από το Μπαλέτο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, αντιπαραθέτει εκτενή κομμάτια της πρωτότυπης χορογραφίας του μπαλέτου των Πετιπά / Ιβάνοφ με μια νέα χορογραφική ματιά, επιχειρώντας να θέσει ερωτήματα, αλλά και να αναζητήσει απαντήσεις για το πώς μπορούν να «ξαναδιαβαστούν» σήμερα τα μεγάλα έργα του ρεπερτορίου του κλασικού χορού.

Ο Κωνσταντίνος Ρήγος ανασύρει ορισμένους από τους φόβους και τις έμμονες εικόνες της εποχής μας για να καταδυθεί στη δική του λίμνη. Ένα τοπίο σε μια εποχή μετά την καταστροφή. Ένα ερημωμένο βενζινάδικο για να θυμίζει έναν κόσμο που ξέμεινε από καύσιμα. Μια λίμνη όπου το φυσικό και το υπερφυσικό συνυπάρχουν και εναλλάσσονται. Και κυρίως ο Πρίγκιπας Ζήγκφρηντ –ένας ρομαντικός ήρωας που αναμετράται διαρκώς με το απόλυτο– το μεταμορφωτικό βλέμμα του οποίου καθορίζει τη μορφή των γύρω του. Το βλέμμα του Ζήγκφρηντ είναι άλλωστε ο κύριος φορέας της αφήγησης. Δικές του φαντασιακές προβολές είναι ο λευκός και ο μαύρος κύκνος, τους οποίους καλείται να κυνηγήσει και να σκοτώσει: καθώς δεν είναι παρά κομμάτια του εαυτού του, το βέλος του τόξου του θα βρει τελικά και τον ίδιο.

Ο διευθυντής του Μπαλέτου της ΕΛΣ επιχειρεί μια μεταμοντέρνα ανάγνωση και μετατρέπει το κλασικό μπαλέτο σε κάτι που θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε μετα-κλασικό, αφού συνδιαλέγεται και επαναπλαισιώνει το πρωτότυπο, δημιουργώντας ένα νέο έργο.

Η πρωτότυπη χορογραφία των Πετιπά / Ιβάνοφ κυριαρχεί στη σκηνή της λίμνης, σαν μια τελετουργία που επαναλαμβάνεται στο άχρονο αυτό περιβάλλον. Δημιουργώντας ένα χορογραφικό παλίμψηστο, οι χορευτές εναλλάσσουν το κλασικό στιλ με πολλά άλλα χορογραφικά στιλ, από το νεοκλασικό έως το σύγχρονο, ακόμη και κάποια στοιχεία από τις κουλτούρες του δρόμου.

O Κωνσταντίνος Ρήγος σημειώνει: «Στη Λίμνη των κύκνων παρουσιάζω μια εκδοχή που φλερτάρει με τη γοητεία του κλασικού χορού με έναν σύγχρονο τρόπο νεοκλασικού ενδιαφέροντος. Μια εκδοχή προσαρμοσμένη στην τεχνική που διαθέτει το Μπαλέτο της ΕΛΣ. Πιστεύω ότι όλες οι κλασικές χορογραφίες με την ανάλογη ερμηνεία μπορούν να μοιάζουν σύγχρονες. Έχω κρατήσει κάποια κομμάτια της κλασικής χορογραφίας των Ιβάνοφ και Πετιπά σχεδόν αυτούσια, μιας και τόσα χρόνια μετά τη δημιουργία τους μου φαίνονται σχεδόν σημερινά. Ο κλασικός χορός χρειάζεται υψηλή τεχνική και εκφραστικότητα. Παράλληλα, αν ξεπεράσεις το κομμάτι της παντομίμας που υπάρχει στα έργα αυτά, το κλασικό μπαλέτο έχει εξελιχθεί ως τεχνική και τέχνη. Οι ήρωες κρατάνε τα χαρακτηριστικά της κλασικής εκδοχής, μόνον που οι ρόλοι παρουσιάζονται ως προβολές του ίδιου του πρίγκιπα. Βλέπω τους ρόλους του λευκού και του μαύρου κύκνου ως τις δύο πλευρές του ίδιου προσώπου. Την αθωότητα και την ανάγκη για αυτοκαταστροφή που κρύβει μέσα του κάθε άνθρωπος. Την ανθρώπινη ύπαρξη την έλκει το καλό και το κακό. Αυτό το βρίσκω ιδιοφυές σε αυτό το έργο και είναι ένα από τα στοιχεία που θέλω να αναδείξω. Το πώς, δηλαδή, παρουσιάζονται οι δύο εκδοχές της ανθρώπινης ύπαρξης, η καλή και η κακή».

Η Λίμνη των Κύκνων πρωτοπαρουσιάστηκε από τα Μπαλέτα του μοσχοβίτικου Θεάτρου Μπολσόι στις 4 Μαρτίου 1877. Οι Μαριύς Πετιπά και Λεφ Ιβάνοφ αναβίωσαν το έργο για το Αυτοκρατορικό Μπαλέτο, το οποίο το παρουσίασε στις 27 Ιανουαρίου 1895 στο Θέατρο Μαριίνσκι της Αγ. Πετρούπολης. Για την παρουσίαση αυτή στη μουσική του Τσαϊκόφσκι επενέβη ο βασικός αρχιμουσικός και συνθέτης του Αυτοκρατορικού Μπαλέτου Ρικκάρντο Ντρίγκο. Σε αυτή την εκδοχή στηρίχθηκαν πολλές από τις επόμενες αναβιώσεις.

 

Χορογραφία - σκηνοθεσία - σκηνικά: Κωνσταντίνος Ρήγος, με αναφορές στις χορογραφίες των Μαριύς Πετιπά και Λεφ Ιβάνοφ
Πρωτότυπη μουσική σύνθεση: Θοδωρής Ρέγκλης
Ζήγκφρηντ
Ντανίλο Ζέκα, Βαγγέλης Μπίκος
Οντέτ
Ελεάνα Ανδρεούδη, Ευρυδίκη Ισαακίδου, Μαρία Κουσουνή
Οντίλ
Ελεάνα Ανδρεούδη, Μαρία Κουσουνή, Νατάσα Σιούτα
Βασίλισσα
Αιμιλία Γάσπαρη, Νατάσα Σιούτα, Αλίνα Στεργιανού, Μαργαρίτα Κώστογλου
Δάσκαλος
Γιώργος Βαρβαριώτης, Στράτος Παπανούσης
Ρόθμπαρτ
Γιώργος Βαρβαριώτης, Ίγκορ Σιάτζκο

Με την Ορχήστρα, τους Α΄ Χορευτές, τους Σολίστ, τους Κορυφαίους και το Corps de ballet της Εθνικής Λυρικής Σκηνής

 


info: 22, 24, 26, 27, 29, 31 Δεκεμβρίου 2019  |  Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος), Λεωφ. Συγγρού 364, Καλλιθέα. Τηλ. ταμείων: 213 088 57 00  | ώρα έναρξης: 20.00 (Κυριακές στις 18.30 / 31 Δεκεμβρίου στις 19.00)  | Τιμές εισιτηρίων: 15, 20, 30, 35, 40, 45, 50, 70€. Φοιτητικό, παιδικό: 12€. Περιορισμένης ορατότητας: 10€. Προπώληση:
Ταμεία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στο ΚΠΙΣΝ καθημερινά 09.00-21.00. Τηλ.: 213 088 5700, Ομαδικές πωλήσεις: 213 088 5742



 

dancepress.gr